Greinasafn fyrir merki: Martin Stephenson

Anna & Martin í heimsókn

Við Iðunn fórum með Halla & Steinunni til Edinborgar fyrir jólin, að hluta til svona hefðbundin jólahelgarferð, en líka til að sjá Martin Stephenson á hljómleikum… með The Daintees að halda upp á 30 ára afmæli plötunnar Gladsome Homour & Blue. Hljómleikarnir stóðu undir væntingum (sem voru þó nokkuð miklar) og vel það, á lista yfir skemmtilegustu hljómleika sem við höfum farið á… hef svo sem sagt frá þessu áður.

En eftir hljómleikana kom upp sú hugmynd að hann kæmi og spilaði á Íslandi. Við sögðum reyndar að við hefðum kannað þessa hugmynd, en það væru nú sennilega ekki nema 30 manns sem myndu mæta. Hann sagðist strax vera til í að spila fyrir 30 manns og vildi helst fara hringinn í kringum landið.

Við höfðum svo samband eftir jólin og fundum út að sennilega væri best að hann kæmi einn og héldi eina hljómleika og við myndum sjá til hvernig gengi, mögulega væri fullt af leyndum aðdáendum og það mætti hugsa fyrir að fá The Daintees og jafnvel fara víðar en til Reykjavíkur. Dillon varð fyrir valinu og – fyrir smá tilviljun – á sumardaginn fyrsta. Og við ákváðum að Anna konan hans myndi koma með, hún syngur stundum með honum og sér gjarnan um að selja diska.

Þau komu seinni partinn á miðvikudag og við fórum með þeim í kvöldmat eftir að þau höfðu komið sér fyrir á hótelinu. En auðvitað fyrst á Pönksafnið, sem þeim fannst (að sjálfsögðu) frábært fyrirbæri. Fyrir tilviljun var verið að spila Bjór þegar við gengum „í hlað“.

Verulega góð kvöldstund á Essensia en létum gott heita eftir matinn.

Þau voru mjög spennt fyrir að skoða Ísland, okkur þótti kannski ekki nægilegur tími til að fara Gullna hringinn eða eitthvað enn lengra, en Bláa lónið varð fyrir valinu. Áttaði mig á að ég hafði ekki komið þangað í meira en tíu ár, einmitt þegar The Stranglers fóru heim eftir hljómleikana á Nasa.

Eftir Bláa lónið ákváðum við að borða snemma og eitthvað „létt“, Reykjavík Fish varð fyrir valinu og ekki urðu þau fyrir vonbrigðum þar.

Ég hélt reyndar að hann hefði gleymt gítarnum, en í ljós kom að þessi úrvals gítar var samanbrotinn í lítilli handtösku / bakpoka.

En það var einstaklega skemmtileg upplifun að vera með þeim þessa daga, Martin stútfullur af sögum og reynslu og Anna hafði ekki síður frá mörgu að segja. Það var líka augljóst að hann leit ekki á sig sem einhverja stjörnu, heldur „ferðamann“ sem var að koma að kynnast nýjum stað, hitta fólk og upplifa eitthvað nýtt. Þau voru stöðugt að láta vita hversu vel þau kunnu að meta að vera boðið og hvað þeim fannst mikils virði að við skyldum fara með þeim á þessa staði.

PS. já, hljómleikarnir voru frábærir, skemmtilegur söngvari og sögumaður og ekki síðri gítarleikari… við vonuðumst kannski eftir eitthvað betri mætingu, en þeir sem mættu voru að koma að hlusta.. enda í góðum höndum hjá Tiago og hans fólki á Dillon.

MS Dillon

 

 

Edinborg, desember 2018

Við heimsóttum Edinborg í þriðja skiptið á rétt um tólf mánuðum. Borgin er vissulega skemmtileg en í þetta skipti var tilefnið að kíkja á hljómleika Martin Stephenson & The Daintees, sem voru á hljómleikaferðalagi að fagna 30 ára afmæli plötunnar Gladsome, Humour and Blue.. sem við höfum nú hlustað mikið á.

Fyrir nokkrum árum vorum við á leiðinni á Einifell og eitt lag af plötunni datt inn, Iðunn sagði eitthvað á þá leið að þetta væri nú frábært lag og hann hefði verið frábær tónlistarmaður, synd að við hefðum ekki náð að sjá hann áður en hann dó. Ég vildi nú meina að hann væri ekkert mikið dáinn og það var ákveðið að ef ég hefði rétt fyrir mér þá myndum við fara á hljómleika, eða fá hann hingað heim.

Ég hafði samband og hann var til í að koma og fór nú ekki fram á mikið. En við komumst fljótt að því að það voru ekkert sérstaklega margir sem þekktu hann og sennilega væri ódýrara að fara að sjá hann úti. Hann var bara ekkert að spila.

En svo heyrðum við af hljómleikaferðinni, ákváðum að reyna að drösla með þeim vinum sem við vitum að hafa hlustað á hann.

Það vantaði ekki áhugann en svo datt einn út af öðrum og á endanum vorum við fjögur, við Iðunn, Halli Reynis og Steinunn.

Og svo var ekki verra að þetta var í Edinborg, okkur hafði nú ekki beinlínis leiðst í fyrra og okkur hafði heldur ekki leiðst í apríl.

Ferð út

Halli og Steinunn sóttu okkur hálf fimm í flugið og svo sem ekki í frásögur færandi, morgunmatur í Leifsstöð, stutt flug til Glasgow, leigubíll inn á hótel, Inn Place. Hádegissnarl á Filling Station og smá bæjarrölt.

Hljómleikar

Við fengum okkur að borða á Voodoo Rooms þar sem hljómleikarnir voru. Við vorum misheppin með matinn en svo sem ekki aðalatriðið, óneitanlega ákveðin þægindi að borða á sama stað.

Staðurinn var reyndar ekki stór, sennilega eitthvað minni en Gaukurinn.

Emma Flowers byrjaði hljómleikana og kom skemmtilega á óvart. Við keyptum einhverja diska og spjölluðum við Anna Lavigne, sem reyndist nú syngja með Martin í einu laginu og vera kærastan hans, ef við skildum rétt.

En það var orðið vel stappað þegar Martin Stephenson & The Daintees byrjuðu að spila.
Fyrir utan plötuna spiluðu þau Boat To Bolivia (með Summer Holiday innslagi), Running Water, Ghost… (eitthvað) og lag sem Anna hafði samið texta við og söng með.

En í stuttu máli, mikið svakalega kom hann skemmtilega á óvart og toppaði allar væntingar þó miklar væru. Einhvern veginn áttum við von á frekar sorgmæddum, angurværum, hljóðlátum söngvara sem renndi yfir lögin í rólegheitunum.
En það var öðru nær, það kjaftaði á honum hver tuska, brandarar og sögur og hafði greinilega rosalega gaman af að spila.

Við gripum hann svo aðeins eftir hljómleikana, sagði honum hvað hefði komið til að við mættum, hvað honum fannst skelfileg tilhugsun, allir mættir og sviðið tómt. Alveg til í að koma til Íslands og spila fyrir 20 manns.

Martin Stephenson - Iðunn - 1-1

Hittum svo aðeins á þau fyrir utan, smá spjall, einhverra hluta mikið til um Sham 69 og Jimmy Pursey.

En ógleymanlegt kvöld..

Edinborgarflugvöllur

Einhverra hluta vegna fórum við að spjalla við fólkið á næsta borði, einn hellti smá bjór yfir mig og vildi endilega gefa mér annan, sem mér fannst óþarfi.. en við fórum að spjalla og kom í ljós að sá var flugvallarstjórinn í Edinborg. Hann gaf okkur nokkra „fasttrack“ miða í öryggisleit og var svo kominn á fullt að skipuleggja hljómleika með okkur og Halla Reynis á flugvellinum á Edinborgar hátíðinni næsta sumar.

Verslunarráp

Föstudagurinn byrjaði á morgunmat á hótelinu, sem var svo sem allt í lagi, en kannski ekkert sérstaklega fjögurrastjörnuhótellegt að hafa bara einn starfsmann í móttöku og við að þjóna morgunmat. Dagurinn hjá okkur fór svona að mestu í búðaráp bæði í nýja og gamla bænum og gekk nú eiginlega nokkuð vel að klára verkefni ferðarinnar, þeas. að kaupa jólagjafir fyrir sem flesta. En við gripum líka kaffi og bjóra, Bow Bar, Castle Arms, Malt Shovel og hádegismat á ítalska Ecco Vino.

Tælenskur kvöldmatur

Við áttum borð á tælenska Passorn veitingastaðnum, frábært matur, sennilega einn besti tælenski staðurinn sem við höfum mætt á. Svo á bar með lifandi tónlist nálægt hótelinu, þó trúbadúrinn þar væri nú langt frá sama klassa og einn ferðafélaginn. Gripum svo bjór fyrir svefninn.

Laugardagur

Við gripum morgunmatinn á litlum stað við hliðina á hótelinu og svo tóku verkefni dagsins við, þeas. að klára jólagjafir og drekka kaffi og drösla dóti upp á hótel og drekka bjór og reyna að finna fótboltabar og fá okkur mat á nepölskum / indverskum stað. Fínn matur en svona alveg á mörkunum að vera of sterkur, amk. fyrir minn smekk.

Við fundum engan bar með seinni-parts-leikjunum en náðum síðasta hálftímanum af Chelsea – Manchester City.

Rhubarb, Prestonfield

Um kvöldið var röðin svo komin að Rhubarb í Prestonfield, frábær matur í einstöku umhverfi. Halli fékk sér steik og við hinum fengum okkur önd. Steinunn fræddi okkur um sögu staðarins, einstakur veitingastaður, einhvers konar gamaldags herrasetur úti í sveit inni í borginni.

Edinborg - desember - Prestonfield - 2-1

Sunnudagur, jólamarkaður

Það er ekki hægt að mæta til Edinborgar þegar jólamarkaðurinn er í gangi án þess að kíkja inn, þrátt fyrir ótrúlegan mannfjöldann, vorum samt ekki lengi, en smá rölt og amk. eitt glas af jólaglögg.

Edinborg - desember - sunnudagur - Iðunn - 2-1

Heimferð

Við fréttum af hálftíma seinkun á fluginu, sem breyttist í tveggja tíma seinkun. En við vorum mætt tímanlega, „fasttrack“ miðarnir frá Gordon komu sér vel eftir að EasyJet þurfti hálftíma í að sannfæra sig um að við hefðum ekki verið að reyna að senda töskuna hennar Iðunnar tvisvar í gegn.

En við dóluðum okkur á flugvellinum, flugvallarmatur, smá ráp, kaffi, bjór… og komumst heim fyrir miðnætti.