Greinasafn fyrir merki: Martin Stephenson

Edinborg, desember 2018

Við heimsóttum Edinborg í þriðja skiptið á rétt um tólf mánuðum. Borgin er vissulega skemmtileg en í þetta skipti var tilefnið að kíkja á hljómleika Martin Stephenson & The Daintees, sem voru á hljómleikaferðalagi að fagna 30 ára afmæli plötunnar Gladsome, Humour and Blue.. sem við höfum nú hlustað mikið á.

Fyrir nokkrum árum vorum við á leiðinni á Einifell og eitt lag af plötunni datt inn, Iðunn sagði eitthvað á þá leið að þetta væri nú frábært lag og hann hefði verið frábær tónlistarmaður, synd að við hefðum ekki náð að sjá hann áður en hann dó. Ég vildi nú meina að hann væri ekkert mikið dáinn og það var ákveðið að ef ég hefði rétt fyrir mér þá myndum við fara á hljómleika, eða fá hann hingað heim.

Ég hafði samband og hann var til í að koma og fór nú ekki fram á mikið. En við komumst fljótt að því að það voru ekkert sérstaklega margir sem þekktu hann og sennilega væri ódýrara að fara að sjá hann úti. Hann var bara ekkert að spila.

En svo heyrðum við af hljómleikaferðinni, ákváðum að reyna að drösla með þeim vinum sem við vitum að hafa hlustað á hann.

Það vantaði ekki áhugann en svo datt einn út af öðrum og á endanum vorum við fjögur, við Iðunn, Halli Reynis og Steinunn.

Og svo var ekki verra að þetta var í Edinborg, okkur hafði nú ekki beinlínis leiðst í fyrra og okkur hafði heldur ekki leiðst í apríl.

Ferð út

Halli og Steinunn sóttu okkur hálf fimm í flugið og svo sem ekki í frásögur færandi, morgunmatur í Leifsstöð, stutt flug til Glasgow, leigubíll inn á hótel, Inn Place. Hádegissnarl á Filling Station og smá bæjarrölt.

Hljómleikar

Við fengum okkur að borða á Voodoo Rooms þar sem hljómleikarnir voru. Við vorum misheppin með matinn en svo sem ekki aðalatriðið, óneitanlega ákveðin þægindi að borða á sama stað.

Staðurinn var reyndar ekki stór, sennilega eitthvað minni en Gaukurinn.

Emma Flowers byrjaði hljómleikana og kom skemmtilega á óvart. Við keyptum einhverja diska og spjölluðum við Anna Lavigne, sem reyndist nú syngja með Martin í einu laginu og vera kærastan hans, ef við skildum rétt.

En það var orðið vel stappað þegar Martin Stephenson & The Daintees byrjuðu að spila.
Fyrir utan plötuna spiluðu þau Boat To Bolivia (með Summer Holiday innslagi), Running Water, Ghost… (eitthvað) og lag sem Anna hafði samið texta við og söng með.

En í stuttu máli, mikið svakalega kom hann skemmtilega á óvart og toppaði allar væntingar þó miklar væru. Einhvern veginn áttum við von á frekar sorgmæddum, angurværum, hljóðlátum söngvara sem renndi yfir lögin í rólegheitunum.
En það var öðru nær, það kjaftaði á honum hver tuska, brandarar og sögur og hafði greinilega rosalega gaman af að spila.

Við gripum hann svo aðeins eftir hljómleikana, sagði honum hvað hefði komið til að við mættum, hvað honum fannst skelfileg tilhugsun, allir mættir og sviðið tómt. Alveg til í að koma til Íslands og spila fyrir 20 manns.

Martin Stephenson - Iðunn - 1-1

Hittum svo aðeins á þau fyrir utan, smá spjall, einhverra hluta mikið til um Sham 69 og Jimmy Pursey.

En ógleymanlegt kvöld..

Edinborgarflugvöllur

Einhverra hluta vegna fórum við að spjalla við fólkið á næsta borði, einn hellti smá bjór yfir mig og vildi endilega gefa mér annan, sem mér fannst óþarfi.. en við fórum að spjalla og kom í ljós að sá var flugvallarstjórinn í Edinborg. Hann gaf okkur nokkra „fasttrack“ miða í öryggisleit og var svo kominn á fullt að skipuleggja hljómleika með okkur og Halla Reynis á flugvellinum á Edinborgar hátíðinni næsta sumar.

Verslunarráp

Föstudagurinn byrjaði á morgunmat á hótelinu, sem var svo sem allt í lagi, en kannski ekkert sérstaklega fjögurrastjörnuhótellegt að hafa bara einn starfsmann í móttöku og við að þjóna morgunmat. Dagurinn hjá okkur fór svona að mestu í búðaráp bæði í nýja og gamla bænum og gekk nú eiginlega nokkuð vel að klára verkefni ferðarinnar, þeas. að kaupa jólagjafir fyrir sem flesta. En við gripum líka kaffi og bjóra, Bow Bar, Castle Arms, Malt Shovel og hádegismat á ítalska Ecco Vino.

Tælenskur kvöldmatur

Við áttum borð á tælenska Passorn veitingastaðnum, frábært matur, sennilega einn besti tælenski staðurinn sem við höfum mætt á. Svo á bar með lifandi tónlist nálægt hótelinu, þó trúbadúrinn þar væri nú langt frá sama klassa og einn ferðafélaginn. Gripum svo bjór fyrir svefninn.

Laugardagur

Við gripum morgunmatinn á litlum stað við hliðina á hótelinu og svo tóku verkefni dagsins við, þeas. að klára jólagjafir og drekka kaffi og drösla dóti upp á hótel og drekka bjór og reyna að finna fótboltabar og fá okkur mat á nepölskum / indverskum stað. Fínn matur en svona alveg á mörkunum að vera of sterkur, amk. fyrir minn smekk.

Við fundum engan bar með seinni-parts-leikjunum en náðum síðasta hálftímanum af Chelsea – Manchester City.

Rhubarb, Prestonfield

Um kvöldið var röðin svo komin að Rhubarb í Prestonfield, frábær matur í einstöku umhverfi. Halli fékk sér steik og við hinum fengum okkur önd. Steinunn fræddi okkur um sögu staðarins, einstakur veitingastaður, einhvers konar gamaldags herrasetur úti í sveit inni í borginni.

Edinborg - desember - Prestonfield - 2-1

Sunnudagur, jólamarkaður

Það er ekki hægt að mæta til Edinborgar þegar jólamarkaðurinn er í gangi án þess að kíkja inn, þrátt fyrir ótrúlegan mannfjöldann, vorum samt ekki lengi, en smá rölt og amk. eitt glas af jólaglögg.

Edinborg - desember - sunnudagur - Iðunn - 2-1

Heimferð

Við fréttum af hálftíma seinkun á fluginu, sem breyttist í tveggja tíma seinkun. En við vorum mætt tímanlega, „fasttrack“ miðarnir frá Gordon komu sér vel eftir að EasyJet þurfti hálftíma í að sannfæra sig um að við hefðum ekki verið að reyna að senda töskuna hennar Iðunnar tvisvar í gegn.

En við dóluðum okkur á flugvellinum, flugvallarmatur, smá ráp, kaffi, bjór… og komumst heim fyrir miðnætti.