Greinasafn fyrir merki: Laugarás

2014, það sem situr kannski frekar eftir

Einhverra hluta vegna eru það ekki alltaf „stóru“ stundirnar eða viðburðirnir sem sitja eftir á hverju ári… heldur einhverjar allt aðrar.

Ef ég lít til dæmis til baka yfir 2014…

  • Við Iðunn fórum út að borða með Bryndísi í skíðaferðinni í Flachau síðasta daginn, þegar færðin bauð ekki lengur upp á skíðaferð. Stórskemmtileg og viðburðarík ferð með skemmtilegu fólki og stórveislu að hætti Bryndísar.. en einhvern veginn er það þessi rólega stund sem situr helst eftir.
  • Við Iðunn fórum svo á flakk um Belgíu og Holland í byrjun sumars… vorum mjög heppin með staði, veitingastaði, bari, bjóra, rauðvín og hótel. En það sem situr eftir er þegar við vorum búin að keyra til Maastricht úr fluginu, komum okkur fljótlega fyrir uppi á hóteli og drifum okkur í bjór og snarl úti í garði.
  • Jú, reyndar var heimsóknin á TakeOne bjórbarinn í Maastricht minnistæð, áhugasamir barþjónar með mikið úrval af bjór.
  • Og ekki má gleyma garðinum á ítalska veitingastaðnum og heimsóknin á einn sérstakasta bar sem við höfum dottið inn á.
  • Í London komumst við óvænt að því að veitingastaðir vilja síður gesti á sunnudagskvöldum.. Jón & Jóhanna voru í London og við ætluðum á hinn frábæra japanska Roka, sem var (auðvitað) lokaður.. Það hófst hálfgerð neyðarleit að opnum veitingastað í grenjandi rigningu. Loks fundum við opinn stað, grískur staður, Elysée.. ekki bara til að bjarga okkur, heldur var maturinn frábær.
  • Við stóðum að Punk 2014 hátíð með Kópavogsbæ í vor þar sem Glen Matlock úr Sex Pistols kom í heimsókn. Hljómleikarnir voru stór skemmtilegir, en kvöldið fyrir var eiginlega enn eftirminnilegra… við Iðunn fórum með Glen á frábæran veitingastað.
  • Þá fórum við Iðunn mjög skemmtilega flakk-ferð í haust, en kvöldið á Benalmadena þegar við röltum heim í íbúð frá smábátahöfninni, með Magnúsi & Sylvíu, er svona eitt það eftirminnilegasta.
  • Við stoppuðum svo í Southampton og kíktum vil Viktors, var reyndar hálf lasinn.. en fínt kvöld á ítölskum stað.
  • Einifellsferðir eru alltaf með bestu ferðum ársins, en sú stund sem helst situr eftir er sunnudagskvöld með Auði & Steina, eftir annars stórvel heppnaða helgi með matarklúbbnum GoutonsVoir. Við elduðum afganga og annað lauslegt úr ísskápnum og settumst út í kvöldsólina um tíuleytið, í fínum hita og nutum vel heppnaðrar eldamennsku.

Svo eru ekki allar minningarnar endilega jákvæðar…

  • Stórskemmtileg ferð í Laugarnes til Arnars & Unnar & Unnsteins endaði með ansi slæmum veikindum. Nokkurra klukkutíma bið, þar sem ég var einn veikur í sumarbústað (skammt frá „höfuðstöðvunum“) með bilað klósett og beið eftir að ná heilsu til að keyra heim.
  • Magnús tengdapabbi hefur verið veikur og á Þorláksmessu vorum við vakin snemma morguns og sagt að þetta liti alls ekki vel út. Fljótlega kom þó í ljós að þetta var (væntanlega) ekki tengt sjálfum veikindum og það reyndist að ná tökum á þessu og eftir nokkra stund leit hann miklu betur út.
  • Þá vorum við Iðunn stöðugt að detta og sækja marbletti á árinu. Eða réttara sagt, ég datt einu sinni og Iðunn í öll hin skiptin. Eitt skiptið datt hún mjög illa á andlitið, marðist illa.. og ég var ekki fyrir nokkurn mun að kveikja á því hversu illa hún hafði dottið… ekki góð tilfinning þegar ég loksins kveikti á perunni.

Laugarásheimsókn, sunnudagur

Vaknaði fljótlega með pestina sem hafði verið að hrjá Unni í gær.. Arnar var sömuleiðis lagstur og Agla hafði verið lasin um nóttina.

Svaf daginn að mestu af mér, Unnur sótti mig svo um sex leytið og ég keyrði heim. Var reyndar vel þreyttur þegar ég kom og hálf aumur megnið af nóttinni.

En burtséð frá pestinni sem lagðist á gestina þá var þetta vel heppnuð ferð, stórskemmtilegur félagsskapur, frábær matur og strax farinn að hlakka til næstu ferðar.

Laugarásheimsókn, föstudagur

Kíktum til Arnars og Unnar (og Unnsteins) að Laugarási.. þar sem þau búa í nokkuð skemmtilegu húsi, ekki beint sumarbústaður eins og við héldum. En mættum í fínni stemmingu eftir að hafa rifjað American Idiot upp á leiðinni.. Iðunn reyndar útkeyrð eftir að hafa „trommað“ nánast allan tímann.

Alli, Hrafnkell Máni og Agla Margrét mættu svo líka.

Við buðum upp á spínatspaghetti í einfaldan kvöldmat og duttum í að spila Fimbulfamb fram eftir nóttu. Létum nægja að koma okkur fyrir í húsinu frekar en að færa okkur yfir í nærliggjandi sumarbústað sem við máttum nota.