Greinasafn fyrir merki: Fræbbblarnir

Orientu Im Culus

Við Fræbbblar tókum þátt í tónlistarhátíðinni Orientu Im Culus í Egilsbúð á Neskaupstað..

Það stóð til að við tækjum þátt í fyrra, en óvænt óveður kom í veg fyrir að við kæmumst austur.

En fínt veður núna, flug til Egilsstaða nokkuð snemma og komum okkur fyrir á hóteli Hildibrand eftir að hafa kíkt á Egilsbúð.

Í stuttu máli þá var þetta stórskemmtilegt kvöld.. Máni and the Roadkillers voru fyrstir, svo Gróa, þá DDT Skordýraeitur og loks við Fræbbblar.

Ég sá ekki betur en að þeir sem kíktu við hafi skemmt sér vel.. sennilega kom Gróa flestum skemmtilega á óvart, var reyndar búin að heyra nokkur lög, en óvenjuleg og kraftmikil ung hljómsveit… yljar alltaf eitthvað við að upplifa svona! Okkur gömlu mönnunum og konu í hinum hljómsveitunum gekk nokkuð vel, þó ólíkar væru og samsetningin mjög vel heppnuð.

Þetta voru fyrstu hljómleikar okkar Fræbbbla á Austurlandi og við tókum (að ég held / vona) ágæta blöndu af nýju, glænýju, gömlu og eldgömlu efni og eitthvað þar á milli. Svo sem ekki mitt að dæma um hvernig til tókst, en við skemmtum okkur vel!

Það var svo sjálfgefið á barnum eftir hljómleika að stefna á sambærilegt kvöld þegar líður á veturinn í nágrenni Kópavogs. Strax farinn að hlakka til.

Já, og ekki má gleyma að þakka fyrir okkur, alltaf gaman þegar fólk er tilbúið að leggja á sig vinnu til að koma hlutum í verk, félagar okkar í DDT eiga sennilega mestan heiðurinn af þessu, en það koma auðvitað margir að, hljóðmenn, sala, akstur og græjur – allt þarf þetta að vera í lagi. Og ekki spilltu góðar móttökur á hótelinu fyrir.

 

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Secret Solstice – sunnudagur

Þá var komið að okkur að spila á Secret Solstice, drifum okkur um hádegi með magnarana og kíktum á fyrsta atriðið. Beggi Smári (og hljómsveit) hófu leik og mikið rosalega eru þeir góðir, blúsinn er kannski ekki alveg mín tónlist, en get heldur betur notið þess að hlusta á þá.

Við kíktum svo heim til að skipta um strengi í nýja gítarnum mínum, Assi sá um það, en þetta er auðvitað ekkert flókið. Aftur í Laugardalinn, misstum af Paunkholm, en gripum Bootlegs að mestu, þéttari en [vantar góða samlíkingu].

Okkur gekk svo eiginlega mjög vel að spila og heyrðum ekki betur an að þeir sem voru mættir hafi verið mjög sáttir. Reyndar var frekar fámennt á svæðinu, en góður hluti þeirra sem voru mættir virðast hafa ákveðið að kíkja á okkur. Ekki veit ég, eða skil, þessa tímasetningu og staðsetningu… en það er ekki okkar að ákveða.

Við Assi fórum með græjurnar og rétt misstum bæði af Teit og Ragnheiði Gröndal, sem mér skilst að hafi verið frábær. Fórum á smá rölt og náðum næst Amabadama, sem voru alveg frábær, mjög skemmtileg, fín stemming og frábær lög. Þaðan að kíkja á Tappann, Gummi kominn aftur að tromma, en ákváðum að segja þetta gott, enda vel þreytt… ég orðinn kvefaður og hálf lasinn.

Secret Solstice - sunnudagur - 2

Punk á Dillon

Við Fræbbblar spiluðum á „punk hátíð“ á Dillon.. alltaf gaman að spila.

Mér fannst þau bjartsýn að byrja klukkan átta, en það var slatti af fólki mættur og ágætur fjöldi allt kvöldið, ef eitthvað er þá er staðurinn full lítill.

En Dýrðin byrjaði, mjög skemmtilegt popp-pönk, nokkuð síðan ég hef séð þau, og ekki frá því að þau séu miklu betri í dag.. einhverra hluta vegna varð mér hugsað til Blondie, en dýrðin er í rauninni miklu betri.

dillon-mars-dyrdin-1

Tuð voru næstir, kraftmiklir og skemmtilegir, einhver gítar / gítarmagnara / snúru vandamál voru að trufla.

Við spiluðum svo blöndu af „Í hnotskurn“ og eldra efni, gekk bara að ég held nokkuð vel og það virtist rétt metið af viðbrögðum að dæma, bæði fyrir og eftir. Reyndar erfitt fyrir okkur að heyra hvað var í gangi, en mér skildist að þetta hljómaði ágætlega út í sal, þannig að við fórum einfaldlega í þann gír að klára efnið og gekk sum sé nokkuð vel.

Finnarnir í Turpakäräjät voru næstir og þvílík orka og kraftur – og ekki spilltu alveg ágætlega skemmtileg lög, sem virkuðu fínt á finnsku.

Q4U voru svo síðust á svið… alltaf flott og gaman að sjá þau, en kannski liðu þau eitthvað fyrir að koma á eftir Turpakäräjät – og satt að segja eru það enn gömlu lögin sem virka best á mig, sennilega er þetta ellin. Við fórum reyndar út aðeins of snemma fyrir smá misskilning / stífa dagskrá og gripum hálft lag út um gluggann.

En takk, Dillon, og sérstaklega Beggi Smári, ótrúlega gaman að fylgjast með gróskunni í lifandi tónlist þarna.

dillon-mars-q4u-1

Fullveldispönk

Gunnar Lárus Hjálmarsson (Dr. Gunni) skipulagði svokallaða Fullveldispönk hjómleika á Hard Rock í nafni pönksafnsins.

Upphaflega áttum við Fræbbblar, Taugadeildin, Q4U og Jonee Jonee að spila. Árni Daníel veiktist og bæði Taugadeild og Q4U duttu sjálfkrafa út [þrátt fyrir loforð Gunna að hlaupa í bassaskarð Taugadeildar] – en Suð komu inn í staðinn og Tappi Tíkarrass.

Þannig að tvær hljómsveitir (JJ og TT) voru að spila í fyrsta sinn (að mestu) í hátt í þrjátíu og fimm ár! Og Suð nýlega komnir í gang aftur – og með flotta plötu.

Hard Rock er með frábæran hljómleikastað, mjög skemmtilegt umhverfi.

Fullt af fólki mætti og við Fræbbblar fórum fyrstir á svið – enda vorum við fyrstir! Í þetta sinn langaði okkur einfaldlega að slaka á eftir spilamennskuna og sjá aðra, enda ekki á hverjum degi sem svona hljómsveitir taka upp þráðinn [það er ekki við hjómleikahaldara að „sakast“ að við byrjuðum, einhverjir voru að benda á að þetta hafi kannski ekki verið besta röðin, en þetta var sem sagt okkar ósk].

En… okkur gekk vel, spilamennskan var fín, við skemmtum okkur mjög vel og móttökurnar og viðbrögðin eftir á bentu til að gestum hafi ekkert leiðst sérstaklega á meðan við spiluðum.

Suð eru alltaf mjög skemmtileg hljómsveit, liðu kannski í þetta sinn fyrir að flestir hljómleikagestir voru mættir í svona um það bil 1981 stemmingu.. en topp hljómsveit.

Tappinn var flottur, Gummi og Jakob með því besta sem ég hef heyrt hjá trommu- og bassaleikara – ekki svo að skilja að aðrir meðlimir hafi verið slakir! Gaman að sjá hvað Viktor kveikti vel á að heyra í þeim í fyrsta skipti.

Og Jonee Jonee eru einstakir, trommur + bassi + söngur, man alltaf þegar ég sá þá í MS í fyrsta skipti. Og þeir voru heldur ekkert sérstaklega leiðinlegir í kvöld..

Sem sagt, alveg sérstaklega vel heppnað kvöld, Gunni á skilið sex stjörnur af fimm fyrir skipulag og kynningu – og Stefán / Hard Rock heldur betur fyrir aðrar sex stjörnur fyrir flottan hljómleikastað – og já, ekki gleyma Silla sem sá um hljóðið, það munar alltaf svo miklu að hafa topp hljóð.