Greinasafn fyrir merki: Dillon

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Punk á Dillon

Við Fræbbblar spiluðum á „punk hátíð“ á Dillon.. alltaf gaman að spila.

Mér fannst þau bjartsýn að byrja klukkan átta, en það var slatti af fólki mættur og ágætur fjöldi allt kvöldið, ef eitthvað er þá er staðurinn full lítill.

En Dýrðin byrjaði, mjög skemmtilegt popp-pönk, nokkuð síðan ég hef séð þau, og ekki frá því að þau séu miklu betri í dag.. einhverra hluta vegna varð mér hugsað til Blondie, en dýrðin er í rauninni miklu betri.

dillon-mars-dyrdin-1

Tuð voru næstir, kraftmiklir og skemmtilegir, einhver gítar / gítarmagnara / snúru vandamál voru að trufla.

Við spiluðum svo blöndu af „Í hnotskurn“ og eldra efni, gekk bara að ég held nokkuð vel og það virtist rétt metið af viðbrögðum að dæma, bæði fyrir og eftir. Reyndar erfitt fyrir okkur að heyra hvað var í gangi, en mér skildist að þetta hljómaði ágætlega út í sal, þannig að við fórum einfaldlega í þann gír að klára efnið og gekk sum sé nokkuð vel.

Finnarnir í Turpakäräjät voru næstir og þvílík orka og kraftur – og ekki spilltu alveg ágætlega skemmtileg lög, sem virkuðu fínt á finnsku.

Q4U voru svo síðust á svið… alltaf flott og gaman að sjá þau, en kannski liðu þau eitthvað fyrir að koma á eftir Turpakäräjät – og satt að segja eru það enn gömlu lögin sem virka best á mig, sennilega er þetta ellin. Við fórum reyndar út aðeins of snemma fyrir smá misskilning / stífa dagskrá og gripum hálft lag út um gluggann.

En takk, Dillon, og sérstaklega Beggi Smári, ótrúlega gaman að fylgjast með gróskunni í lifandi tónlist þarna.

dillon-mars-q4u-1

AirWaves, annar dagur

OK, þetta er auðvitað þriðji dagur á Airwaves, en sá annar hjá okkur. Við tókum daginn ekkert rosalega snemma, enda vinnudagur, en..

Fórum með Jonna á Kex að hlusta á Kate Tempest á Kex, rétt sluppum inn áður en röðin lengist úr hófi… Krissi & Rúna komu einhverjum mínútum seinna og áttu ekki möguleika á að komast inn.

En Kate var flott, minnti að einhverju leyti á Streets, að einhverju leyti á Crass en svo sem aðallega á sjálfa sig.

Þaðan röltum við svo á Dillon og hittum Krissa og Rúnu. Sátum reyndar úti í tjaldi lengi vel, en Grit Teeth voru ekki okkar tebolli, Captain Syrup voru mjög skemmtilegir í byrjun, en ég var ekki alveg að átta mig á þeim þegar á leið.

Við höfðum hugsað okkur að hitta Önnu-Lind & Skúla og Viktor & Dóru í miðbænum, OMAM á Nasa en fengum þær fréttir að biðröðin væri komin út að Café Paris löngu áður en þau áttu að byrja. Þannig að við ákváðum að halda okkur á Dillon og sjá Dr. Spock.. Á jákvæðu nótunum var þetta vissulega kraftmikið og þétt og gaman að þeim í nokkra stund.. en fúli-kallinn í mér varð fljótt frekar þreyttur í loftleysinu á að hlusta á svo sem ágæt riff en ekki annað en (þori ég að segja?) tveir æstir kallar að gjamma eitthvað óskiljanlegt, engar laglínur og einhvern veginn frekar einhæft, sem þarf ekki endilega að vera slæmt. En nei, nei, þeir voru fínir, en ég er kannski ekki að missa mig eins og margir félaganna..

Í öllu falli, þurftum við aðeins næði og fengum okkur litla rándýra bjóra á Mikkeler áður en við stefndum á að ná Önnu-Lind og Skúla á Iðnó. Þau voru auðvitað nýfarin þegar við komum, Valdimar átti tvö lög eftir, svo sem fínasta efni og mjög vel flutt. Trommarinn í næstu hljómsveit, Moji & The Midnight Sons.. benti okkur á að við þyrftum endilega að kíkja á þau, sem við gerðum. Iðunn var svona rosalega heilluð og dansaði nánast allan tímann. Ég var minna spenntur, eiginlega alls ekki heillaður, vel gert og fín söngkona.. en ég get ekki svona efni, örugglega mitt vandamál, en ég er bara svona skrýtinn.

Þá var að reyna að hitta Viktor & Dóru, reyndum að kíkja á Hótel Borg, skilst að barinn þar sé fínn.. en Viktor & Dóra voru á Húrra að kíkja á Shades Of Reykjavík. Við gripum sitt hvora bæjarins bestu áður en við fórum þangað, en aftur var allt of löng biðröð. Þannig að við duttum inn á Dubliner, þau komu svo þangað.. og ég var eiginlega búinn að fá of mikið af bjór þannig að við kláruðum ekki einu sinni bjórana áður en við gripum leigubíl og fórum heim.

En… þetta biðraðakerfi er út úr öllu korti.

airwaves-fostudagur-1

Bjórhátíð og flakk

Kvöddum Hjörleif og Skarphéðinn í Staka eftir vinnu. Þaðan lá leið okkar Iðunnar á Kex þar sem okkur Fræbbblum hafði verið boðið á bjórhátíðina. Við vorum frekar sein og lítið af bjór í boði, fengum okkur nokkra og fórum svo að borða.

Eftir smá rölt lá leiðin á Austur – Indíafjelagið, höfum ekki komið þangað lengi og maturinn var eiginlega frábær, þjónustan fyrsta flokks og í rauninni alls ekki svo dýrt.

Eftir þetta fórum við og hittum þá Staka menn sem enn stóðu í lappirnar, Whisky á Dillon og svo aftur yfir í bjórinn. Á leiðinni út hittum við Ellert, fyrrum bassaleikara Fræbbblanna og snerum við og fórum í meiri bjór.

Fimmtudagsflakk

Dagurinn fór allt of mikið í flakk, klára umslag fyrir vinyl útgáfu Fræbbbla plötunnar, Í hnotskurn, fara með plötuspilarann í viðgerð, svo ég geti nú hlustað sjálfur, kíkja á söngkerfi, kaupa fótbolta, fá fleiri lykla.

Svo á Fræbbbla æfingu þar sem við þurftum að æfa fyrir Rosenberg án söngs, vegna söngkerfisleysis – reyndar fínt að æfa einu sinni þannig.

Stutt stopp heima áður en ég mætti í karate.. ótrúlegt hvað maður er stirður og tregur (eða hvað líkaminn hlýðir illa þegar þreytan fer að segja til sín).

Aftur heim og svo að sækja Adda í vinnuna. Okkur tókst að púsla saman flakki þannig að ég náði að kíkja á Dillon þar sem Ofvitarnir og Hellvar voru að spila. Alltaf gaman að kíkja á hljómleika og þó svo að ég sé nú stundum duglegur, þá mætti óneitanlega gera betur. En Ofvitarnir eru fín rokkhljómsveit, vel spilandi og þétt. Hellvar voru að langmestu leyti með nýtt efni, og hljómaði eiginlega nokkuð vel, sennilega eina hljómsveitin sem kemst upp með að halda athygli í þetta löngum lögum. En Hellvar hefur lengi verið ein af mínum uppáhaldshljómsveitum.

Vantrú, Elín Helena og Gaukurinn

Við ákváðum að taka því rólega þetta föstudagskvöldið.. enda nóg á gera á morgun.

Ég fékk mér reyndar bjór eftir vinnu, yfir „pool“.. og Iðunn mætti í ekki-lengur-rauða-sófann í bjór með sínum vinnufélögum.

Það lá leiðin svo á Hornið þar sem Vantrúarfólk hittist í mat.. alltaf skemmtilegar umræður þegar þessi hópur hittist.

Vantrú - Hornið - apríl 2014 - lítil

Við fórum reyndar áður en samkvæminu lauk til að ná í útgáfuhóf Elínar Helenu á Dillon. Náðum nokkrum lögum með Morgan Kane, flott eins og alltaf.. og sáum Elín Helenu, einhver skemmtilegasta hljómsveit landsins í dag. Nýju vinnufélagarnir mættir þangað, enginn friður…

ElínHelena-Dillon - apríl 2014 - lítil

 

En þar hittum við Jón Örn og fleiri og létum tilleiðast að reyna að ná Bootlegs á Gauknum, enda einhvers konar stuðnings hljómleikar fyrir Gaukinn – og sjálfsagt að styrkja þann frábæra stað.

Við náðum þó ekki að bíða eftir Bootlegs, tvær hljómsveitir eftir áður en kom að þeim.

Og þetta átti jú að vera rólegt föstudagskvöld.