Karate, brúnt belti

Fyrir rétt tæpum sex árum dreif ég mig á karate æfingu hjá Breiðabliki, svona til að prófa og sjá hvort þetta væri eitthvað fyrir mig. Ég fann mig fljótlega í þessu, þó erfitt væri, enda ekki í góðu formi og eiginlega enn stirðari en ég hafði verið sem stirður unglingur!

Ég hafði lengi reynt eitt og annað til að halda mér í smá formi, fótbolti einu sinni í viku var (og er) skemmtilegur… en sama hvað ég reyndi annað – það var ekki að virka.

Góðir þjálfarar og skemmtilegir félagar hafa auðvitað haft mikið að segja og ég hef náð að sleppa að mestu við meiðsli og mæta þokkalega vel.

En gráðun í kvöld hafðist og brúna beltið er komið. „Róðurinn“ verður væntanlega eitthvað þyngri í framhaldinu, þeas. kröfurnar meiri, en það er hluti af því hvað þetta er skemmtilegt – og ekki spillir að geta núna æft með eldri hópnum.

 

Edinborg

Fórum til Edinborgar seinni partinn á laugardeginum, vorum reyndar frekar lúin eftir kvöldið, opnun hjá Rúnu, fordrykkur í jólamat Mílu, jólamatur Sambindisins, Fullveldispönk á Hard Rock og fyrir einhverja vitleysu duttum við í Whisky smökkun allt of lengi fram eftir nóttu.

En komin upp á hótel um hálf átta, frábær ítalskur matur á La Piazza, fyrirtaksvín og ekkert svo dýrt… fórum snemma heim á hótel.

Tókum sunnudaginn til þess að gera snemma, alvöru morgunmatur, svo gekk nokkuð mikið vel að finna dót fyrir krakkana í House of Fraser, annars fór fyrri hluti dagsins í að klára jólagjafir, drekka bjór, kaupa whisky og kíkja svo á jólamarkaðinn… jólabjór, trébindi, pylsur, heitt vín, súkkulaðibaunir… Jú, og vín, og smáréttir á Veeno, virkilega góður ítalskur staður, tókum sitt hvora vínsmökkunina, allt vín frá Sikiley. Fórum á Seasons um kvöldið, þreytt steikingarolían var að trufla Iðunni meira en mig. Whisky barinn sem ég hafði gert ráð fyrir að heimsækja og átti að vera opinn til eitt, var lokaður rétt upp úr ellefu, náðum samt einu glasi á öðrum bar.

Aftur tókum við daginn snemma á mánudeginum, hljóta að vera ellimerki. Kláruðum að versla, smá bjór, upp á hótel að pakka, smá bjór… út á flugvöll. Hamborgari með „haggis“ á flugvellinum. Lentum hálf átta og rétt náði í fótbolta, en kannski hefði ég betur sleppt, frekar þreyttur… en alltaf gaman í bolta.

Edinborg - 2-1

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Kosningavökur

Ég hef eiginlega fylgst með kosningavökum frá 1967 – já, 8 ára – og sat auðvitað oftast heima í Víðihvammi og horfði með fjölskyldunni. 1978 minnir mig að ég hafi að hluta til farið á flakk til nokkurra menntaskólavina, 1979 var ég í framboði fyrir Sólskinsflokkinn og minnir að ég hafi verið heima og/eða á einhverju flakki. 1982 sat ég með Höskuldi yfir grilluðum kótilettum fram eftir nóttu. Ég man ekki nákvæmlega eftir kosningavökunni 1983, en frá 1986-2010 var ég oftast í útsendingu, ýmist bara fyrir Rúv eða bæði fyrir Rúv og Stöð2. Ein undantekning var þó 1995, þá var ég ekki að vinna og við fórum út að borða með Brynju & Sverri og svo í eitthvert samkvæmi með þeim á eftir. 2013 buðum við Höskuldi & Sirrý í mat til Krissa & Rúnu (!) og fylgdumst með eitthvað fram eftir. 2014 vorum við í Maastricht og náðum ekki að fylgjast með útsendingunnni vegna þess að vefir fréttastofanna voru ekki að virka. 2016 mættum við á kosningavöku Pírata þannig að í kvöld er ég í fyrsta skipti síðan 1983 að fylgjast með kosningavökunni heima…. nema auðvitað að við æsum okkur á kosningavöku Pírata – í öllu falli náum við fyrstu tölum heima.

Árshátíð Deloitte í Sitges

Ég var starfsmaður Staka Deloitte þegar ákveðið var að halda árshátíðina í Sitges og búinn að borga fyrir Iðunni, meira að segja ansi hressilega upphæð, þannig að við ákváðum að halda okkar striki og mæta þó tæknilega séð sé ég ekki lengur starfsmaður.

Til Sitges

Við fórum út seinni partinn fimmtudaginn 19. október, rétt náðum að klára síðasta bjórinn á Keflavíkurflugvelli á meðan Bryndís var að byrja á sínum… en hún var einmitt líka að fara út og það líka til Barcelona, en í öðru flugi.

Eitthvað hafði skolast til við að setja birgðir í flugvélina hjá Wow, því þó ég væri með þeim fyrstu sem fékk afgreiðslu af „barnum“ þá var eiginlega allt búið, enginn bjór, ekkert gin, ekkert hvítvín… ég fékk næst síðustu rauðvínsflöskuna. Sama gilti um mat, hann kláraðist fljótt og margir sem fengu ekkert, sem er frekar óheppilegt í flugi sem leggur af stað 17:30 og tekur rúma fjóra tíma.

Ekki veit ég hvort þetta var meðvitað til að reyna að draga úr áfengisneyslu þar sem vélin var full af fólki á leiðinni á árshátíð… hafi það verið hugmyndin, þá var hún jafn vitlaus og bjórbannið hér á árum áður. Sterku drykkirnir voru gripnir og svo hitt og þetta sem keypt hafði verið í tollinum og þegar það var búið keyptu nokkrir farþegarnir (sterkt) áfengi úr tollfrjálsu versluninni. Með einni lítilvægri undantekningu þá voru svo sem engin vandræði á fólki, en ég held að ég hafi aldrei séð aðra eins drykkju í flugvél.

Hvað um það, við lentum rétt undir miðnætti og það tók ekki nema hálftíma að komast upp á hótel – þar sem barinn var opinn. Barinn lokaði hins vegar til þess að gera fljótlega, kannski ekki síst vegna þess að einhver var farinn að henda dóti fram af svölum.

Við pöntuðum okkur osta og skinku og rauðvín upp á herbergi og sátum að til hálf-fimm / fimm.

Flakk á föstudegi

Ég hafði gleymt að pakka kvart-buxum, stuttbuxum, sundskýlum og sandölum þannig að fyrsta verkefni dagsins var að rölta niður í bæ og reyna að bæta úr því, þeas. eftir mjög góðan morgumat, eiginlega alveg fyrsta flokks morgunmat, eiginlega einhvern besta hótel morgunmat sem við höfum fengið.

En þegar kom í bæinn var einhverra hluta vegna var nánast enginn strandfatnaður í boði (fundum reyndar fleiri búðir á sunnudeginum, lengra frá okkur). Ég fann reyndar sundskýlu og eftir smá snarl, eiginlega mjög góðan mat á Dorado, drifum við okkur upp á hótel, héldum að þar væri einhver stemming við sundlaugina í garðinum. En, nei, þar var enginn, enda sundlaugin lokuð og engir bekkir. Og eina ströndin í nágrenninu var nektarströnd… ja, kannski ekki sú eina, en sú sem var næst okkur af þeim sem voru opnar. Þannig að ég hefði getað sleppt því að kaupa sundskýluna.

Við mættum svo í kynningu á Bacardi safninu seinni partinn, ekkert sérstaklega merkilegt, en allt í lagi að læra að gera Mojito „rétt“.

Þaðan röltum við aðeins um áður en við fórum á Mama#5, þar sem við áttum pantað borð. Forréttirnir voru (eins og svo oft) mjög góðir, en ég asnaðist til að panta Guinness Pie í aðalrétt, hélt að þar færi einhver frumleg útgáfa, en þetta reyndist ósköp venjuleg og óspennandi pöbbaútgáfa. Iðunn fékk svo risarækjur, sem voru ágætar, aðeins og mikið steiktar fyrir hennar smekk – og talsvert meira steiktar en á næstu borðum. Já og ekki gleyma undarlegri stemminguni, til dæmis gamlar Carry-On myndir hljóðlaust í bakgrunni…

Sitges - gata - 2

Við hittum svo Jón Bjarna, Fribba, Hilmar og Alla, sem voru nýkomnir í bæinn eftir að hafa keyrt um nærliggjandi sveitir. Við sátum úti á einhverjum „teknó“ staðnum og eftir nokkra bjóra drifum við okkur upp á hótel til að heilsa upp á seinni hópinn, sem var sem sé ný lentur.

Barinn var opinn, en einn barþjónninn fór í fýlu við einn gestanna og lokaði fyrirvaralaust, sagði við hin í biðröðinni, „já, þið getið þakkað honum fyrir að ég lokaði barnum.“

Við létum þetta svo gott heita, þó klukkan væri ekki nema rúmlega þrjú. Eða réttara sagt, ég lét þetta gott heita en Iðunn vildi endilega halda áfram.

Laugardagur

Aftur tókum við morgunmatinn alvarlega og síðan var farið í hádegisbjórsmökkun hjá litlu brugghúsi í nágrenninu. Nokkir afbragðsbjórar, nokkrir stórskrýtnir (sem var nú samt gaman að smakka) og einn algjörlega ódrekkandi – eins og vera ber.

Sitges - Sitgetana - 1

Við nenntum ekki niður í bæ eftir þetta, sátum aðeins að sumbla bjór með Jórunni & Tóta í garðinum, röltum svo út í búð til að kaupa bjór til að eiga ef barinn skyldi aftur loka snemma og tókum því rólega fram að árshátíð… Jón kíkti reyndar til okkar í for- fordrykk.

Árshátíðin byrjaði 18:00 með fordrykk og var einstaklega flott og vel uppsett – frábærir forréttir, allt í lagi aðalréttur (ég var þó heppnari en Iðunn) og fínn eftirréttur. Eitthvað þurfti ég þó að taka hlé frá stemmingunni, flestir kunnu vel að meta tónlistina og meira að segja Iðunn var mjög ánægð – en fyrir minn smekk var nú eiginlega verið skrapa botninn af tónlistarsögu síðustu áratuga… og það í einhvers konar tveggja manna karaókí útgáfu – í öllu falli, flestir skemmtu sér vel.

Einhverjir ákváðu að fara í bæinn eftir miðnætti en við nenntum ekki. Aftur lokaði svo barinn fyrirvaralaust um nóttina, við settumst í anddyri hótelsins með Einari Ragnari og nokkrum (fyrrum) Talenta starfsmönnum (Halldóra, Sigfríður og Unnur ef ég man rétt) – og nú komu bjórkaup dagsins sér vel. Hulda & Rúnar buðu svo upp á herbergi og Halldóra lét nægja að mála herbergið þeirra rautt (með rauðvíni), við þurftum að mála eitthvað rautt fyrst við fórum ekki í bæinn.

Sunnudagur

Enn einn alvöru morgunmaturinn og „tékkað – út“ um hádegi. Fórum á smá rölt, Iðunn keypti fullt af skóm og síðan hittum við Jón, Rúnar, Bjössa, Sigfús og fleiri á íþróttabar við ströndina. Við hittum reyndar Önnu Birgittu & Arnlaug á íþróttabarnum, en þau voru rétt að mæta til Sitges. En dagurinn fór svona í bjórdrykkju og fótbolta, við horfðum á restina af „Ipswich – Norwich“ og svo „Everton – Arsenal“… seinni leikurinn var nokkuð skemmtilegur, Arsenal á það til að spila stór skemmtilegan fótbolta – mótspyrnan var reyndar ekki mikil og Gylfi hefði alveg mátt skora fyrst Everton var að skora á annað borð.

Við gerðum smá hlé, fengum okkur tapas á mjög góðum stað sem var einhvers konar blanda af tapas og sushi stað.

Aftur að horfa á fótbolta, í þetta sinn létum við nægja á horfa á seinni hálfleik „Tottenham – Liverpool“ – með öðru auganu og spjölluðum við nokkra gesti undir leiknum, aðallega Norðmenn.

Þetta var síðasti leikur dagsins og komið að kvöldmat. Hluti hópsins fór á Mama#5 en hinir á stað við hliðina, La Cocina, reyndar eftir fordrykk á VivinWine.

Við vorum orðin frekar sein, þannig að við pöntuðum strax en pöntunin gleymdist og þegar á reyndi var aðalrétturinn sem ég hafði valið, ekki í boði, þannig að við létum forréttina duga. Kannski eins heppilegt því þegar við komum út var engan leigubíl og engan Uber að fá, þannig að við drifum okkur gangandi upp á hótel og rétt svo náðum rútunni upp á flugvöll.

Ferðin gekk svo sem áfallalaust eftir þetta, en við vorum ekki komin heim fyrr en um hálf sex.