Flokkaskipt greinasafn: Tónlist

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Secret Solstice – sunnudagur

Þá var komið að okkur að spila á Secret Solstice, drifum okkur um hádegi með magnarana og kíktum á fyrsta atriðið. Beggi Smári (og hljómsveit) hófu leik og mikið rosalega eru þeir góðir, blúsinn er kannski ekki alveg mín tónlist, en get heldur betur notið þess að hlusta á þá.

Við kíktum svo heim til að skipta um strengi í nýja gítarnum mínum, Assi sá um það, en þetta er auðvitað ekkert flókið. Aftur í Laugardalinn, misstum af Paunkholm, en gripum Bootlegs að mestu, þéttari en [vantar góða samlíkingu].

Okkur gekk svo eiginlega mjög vel að spila og heyrðum ekki betur an að þeir sem voru mættir hafi verið mjög sáttir. Reyndar var frekar fámennt á svæðinu, en góður hluti þeirra sem voru mættir virðast hafa ákveðið að kíkja á okkur. Ekki veit ég, eða skil, þessa tímasetningu og staðsetningu… en það er ekki okkar að ákveða.

Við Assi fórum með græjurnar og rétt misstum bæði af Teit og Ragnheiði Gröndal, sem mér skilst að hafi verið frábær. Fórum á smá rölt og náðum næst Amabadama, sem voru alveg frábær, mjög skemmtileg, fín stemming og frábær lög. Þaðan að kíkja á Tappann, Gummi kominn aftur að tromma, en ákváðum að segja þetta gott, enda vel þreytt… ég orðinn kvefaður og hálf lasinn.

Secret Solstice - sunnudagur - 2

Secret Solstice – föstudagskvöld

Secret Solstice - föstudagur - IM - 1-1Annað kvöldið á Secret Solstice.. (löng saga en) við náðum ekki að mæta fyrr en upp úr átta og misstum af ansi mörgum atriðum sem við hefðum viljað sjá. Fórum með Assa og hittum Rikka í biðröðinni og röltum um svæðið með þeim.

Ótrúlega skemmtileg stemming og flott umgjörð á hátíðinni og hlökkum til að spila.. spurning reyndar hvernig mæting verður á sunnudegi.. fullt af spennandi atriðum en hætt við að einhverjir verði orðnir lúnir.

Og ekki spillir að detta um fullt af skemmtilegu fólki..

En sáum Richard Ashcroft, Roots Manuva og Foo Fighters.. rétt gægðumst inn á Birni í Fenri. Ashcroft fínn, en bætti kannski ekki miklu við… Foo Fighters nokkuð góðir, var svona á báðum áttum til að byrja með, sum „atriðin“ ekki alveg fyrir mig og þeir hefðu alveg mátt sleppa sólóunum (óendanlega leiðinleg).. en þrátt fyrir að daðra aðeins við allt sem mér finnst hallærislegt í rokktónlistinni (sérstaklega þeirri Bandarísku) þá komast þeir samt upp með það og blanda af fínum lögum og góðri keyrslu skilaði nú á endanum fínustu hljómleikum og ég neitaði að fara heim fyrr en þeir voru búnir (þrátt fyrir óskir samferðamanna um að segja þetta gott).

Secret Solstice - föstudagskvöld - 1-1

Secret Solstice - föstudagskvöld - 2-1

Secret Solstice - föstudagskvöld - 3-1

Unnur á Mengi

Karate á fimmtudegi.. jafnvel enn stirðari en venjulega (fyrir utan kannski í fyrradag!).

En Unnur Malín var með hljómleika á Mengi, einhvers konar listamannastofa á Óðinsgötu. Ég kíkti eftir karate en Iðunn var með skyldumætingu í badminton.

En virkilega gaman að sjá (og heyra) Unni, skemmtilega fjölbreytt efni.. mismikið fyrir minn smekk eins og gengur – en margt mjög gott, eins og ég vissi svo sem fyrir.

Unnur - Hilmar - 4

Og svo var auðvitað fullt af fólki sem var gaman að hitta…

 

Punk á Dillon

Við Fræbbblar spiluðum á „punk hátíð“ á Dillon.. alltaf gaman að spila.

Mér fannst þau bjartsýn að byrja klukkan átta, en það var slatti af fólki mættur og ágætur fjöldi allt kvöldið, ef eitthvað er þá er staðurinn full lítill.

En Dýrðin byrjaði, mjög skemmtilegt popp-pönk, nokkuð síðan ég hef séð þau, og ekki frá því að þau séu miklu betri í dag.. einhverra hluta vegna varð mér hugsað til Blondie, en dýrðin er í rauninni miklu betri.

dillon-mars-dyrdin-1

Tuð voru næstir, kraftmiklir og skemmtilegir, einhver gítar / gítarmagnara / snúru vandamál voru að trufla.

Við spiluðum svo blöndu af „Í hnotskurn“ og eldra efni, gekk bara að ég held nokkuð vel og það virtist rétt metið af viðbrögðum að dæma, bæði fyrir og eftir. Reyndar erfitt fyrir okkur að heyra hvað var í gangi, en mér skildist að þetta hljómaði ágætlega út í sal, þannig að við fórum einfaldlega í þann gír að klára efnið og gekk sum sé nokkuð vel.

Finnarnir í Turpakäräjät voru næstir og þvílík orka og kraftur – og ekki spilltu alveg ágætlega skemmtileg lög, sem virkuðu fínt á finnsku.

Q4U voru svo síðust á svið… alltaf flott og gaman að sjá þau, en kannski liðu þau eitthvað fyrir að koma á eftir Turpakäräjät – og satt að segja eru það enn gömlu lögin sem virka best á mig, sennilega er þetta ellin. Við fórum reyndar út aðeins of snemma fyrir smá misskilning / stífa dagskrá og gripum hálft lag út um gluggann.

En takk, Dillon, og sérstaklega Beggi Smári, ótrúlega gaman að fylgjast með gróskunni í lifandi tónlist þarna.

dillon-mars-q4u-1

Oqko & Ríkharður á Myrkum músíkdögum

Kíkti á Rikka á Myrkum músíkdögum í Norðurljósum Hörpu.. var nú ekki betur undirbúinn en svo að ég hélt að Oqko og hann væri að spila verkið saman, en það kom á daginn að þetta var sitt hvort verkið.

Þetta er svo sem ekki alveg mín tegund af tónlist, en virkilega gaman að taka smá tíma og ná einhverju allt öðru vísi.

Oqko var mjög sérstakt, gaman að heyra, en ekki viss um að ég myndi sækja svona oft.. Rikki notaði svo ótal (tuttugu og níu minnir mig) hátalara til að búa til verk sem er ekki líkt neinu sem ég hef heyrt áður, kannski er hans tónlist eitthvað nær því sem heillar mig, mögulega bakgrunnurinn, veit ekki.. en klárlega einn framsæknasti tónlistar maður landsins.