Flokkaskipt greinasafn: Spjall

Vika með fjölskyldumeðlim í sóttkví

Yngsta „barnið“, Viktor Orri, kom heim frá Durham á Englandi síðasta föstudag og þurfti að fara í tveggja vikna sóttkví. Alli í lagi með það, við viljum gjarnan leggja okkar að mörkum til að hefta útbreiðslu veirunnar og fylgja öllum ráðleggingum og tilmælum.

Viktor - heim-2

Hann er reyndar ekki í einangrun eins og einhverjir virðast halda, einungis sóttkví og henni fylgja ákveðnar reglur varðandi umgengni á heimilinu.

Það er líka allt í lagi að hafa í huga að líkurnar á að hann sé smitaður eru hverfandi. Hann var á svæði þar sem einungis var eitt þekkt smit þegar hann lagði af stað heim (eru 14 núna), var að mestu í einangrun eftir að skólinn lokaði, ferðaðist heim utan annatíma, það var fámennt í lestum, á flugvellinum og aðeins 13 farþegar í flugvélinni á leiðinni heim. Viktor hefur þar fyrir utan verið sérstaklega áhugasamur um handþvott og passað upp á smit frá því að hann var krakki af mikilli eljusemi. Þá voru svo sem engar sérstakar breytingar á hans högum sem ollu því að hann þurfti að fara í sóttkví eftir að koma heim á föstudegi, sem var óþarfi á miðvikudegi.

Það eru ekkert sérstaklega miklar líkur á að við hin höfum smitast hér heima áður en hann kom, en það er samt margfalt líklegra en að hann hafi komið heim með smit.

En það er auðvitað aldrei hægt að vita fyrir víst – það þarf ekki nema eitt tilfelli.

Iðunn - Viktor - píanó - 2-3

Og auðvitað tökum við þetta alvarlega.

Við reynum okkar besta til að fylgja þessum leiðbeiningum, sér baðherbergi, hann kemur ekki nálægt matreiðslu, situr oftast amk tvo metra frá okkur og þegar hann þarf að nota sameiginlega sturtu er hann með sérstakt handklæði og þrífur alla fleti vel.

Við erum stöðugt að þvo okkur vel og vandlega um hendur og notum handspritt þar fyrir utan reglulega. Það er erfiðara að snerta ekki andlitið, nef, munn og augu – mig hefur aldrei klæjað eins mikið og síðustu daga – eða amk. hef ég ekki tekið sérstaklega eftir því fyrr!

En þetta er kannski ekki einfalt. Ef veiran getur lifað af einhverja daga í andrúmslofti og á hinum og þessum sameiginlegum snertiflötum [þrátt fyrir að við reynum stöðugt að þrífa]… þá eru leiðirnar óteljandi. Það er einfaldlega útilokað að vera fjögur á heimili, þó þokkalega rúmt sé, án þess að það komi upp mörg tilfelli á dag þar sem smit getur borist á milli.

Að halda tveggja metra fjarlægð þannig að við séum ekki nær hvert öðru í 15 mínútur (eða meira) er ekkert vandamál.

En að passa upp á alla hugsanlega snertifleti, þar sem helv.. veiran gæti lifað í einhverja klukkutíma, jafnvel daga… það er orðið svolítið erfitt. Við þvoum okkur vel um hendur, en svo þarf að skrúfa fyrir kranann. Og opna dyrnar. Matarílát, glös, borðfletir, fjarstýringar, kaffivélin, hurðin á ísskápnum…

Það er væntanlega mjög auðvelt að hreinlega „bilast“ á að hugsa um þetta endalaust. En þá er líka fínt að hafa í huga að við „megum nú alveg vera til“ og það má alveg hafa „heilbrigða“ skynsemi á bak við eyrað. Nota tímann til að smakka vel allt rauðvín í húsinu, gera endurteknar stikkprufur á Whisky og svo auðvitað Bjór! (og tékkneska Budvar og…)

Borg Fræbbblabjór

Það er helst að við söknum barnabarnsins, Jónatans, reyndum að spjalla í „fjarfundi“ en hann var ekki alveg að átta sig á þessu.

Í öllu falli, vonandi höfum við gert nægilega mikið til að hindra hugsanlega smit, bæði frá Viktori til okkar og ekki síður frá okkur til hans.

Viktor - Dagur - 4-4

[PS. þessi færslu er hugsum sem gagnrýni á einn eða neinn, ég styð sóttvarnalækni og hans fólk, finnst sjálfsagt að hlusta og taka mark á leiðbeiningum og hef enga þolinmæði fyrir sjálfskipuðum sóttvarnarsérfræðingum… mig langaði hins vegar aðeins að punkta hjá mér þessa upplifun]

Pollamót

Sú hugmynd kom upp í vor hjá fótboltahópnum, Postulunum, að senda lið á Pollamót Þórs á Akureyri. Við náðum reyndar ekki fullri mætingu og Sævar hafði verið með öðru liði, Innri fegurð, síðustu ár.

Það varð úr að liðin voru sameinuð í Postullega fegurð, þó í raun hafi Sævar og Einar verið einu mennirnir frá Innri fegurð. Einn félagi Matta frá fyrri árum úr utandeildinni bættist í hópinn, Gummi, en við ákváðum að láta þar við sitja. Lalli datt út rétt fyrir mót, Alli náði ekki að losa sig og Maggi var bókaður í veiði (eins og það sé einhver afsökun).

Fyrri mótsdagur

Við Iðunn, sem mætti sem stuðningsmaður, vöknuðum tímanlega og Viktor skutlaði okkur í flug kl. 7:10 á föstudeginum, 5. júlí.

Vorum svo mætt upp á Hótel Eddu upp úr átta, fengum okkur ágætan en allt of dýran morgunmat á staðnum og þurftum svo aðeins að bíða eftir herberginu.

Það kom í ljós að ég hafði pantað eins manns herbergi án baðherbergis. En það bjargaðist fljótt, þjónustan til fyrirmyndar og við fengum fína uppfærslu í alvöru herbergi á allt-í-lagi verði.

Matti sótti okkur upp á hótel og fyrst á dagskrá var liðsfundur kl. 11:00 uppi í Hamri, félagsheimili Þórs.

Fyrsti leikur var 12:00 inni í Boganum gegn Bjartar vonir vakna. Sævar skoraði fljótlega eftir að markmaður þeirra missti boltann. Svo komu þrjú mörk frá þeim, tvö ódýr en eitt af dýrari gerðinni. Sævar náði í – og skoraði úr – viti, en við náðum ekki að jafna og töpuðum 2-3.

Þá var tími á smá bjór og svo var næsti leikur utanhúss gegn Grímsey. Þeir skoruðu ódýrt mark snemma en Sævar jafnaði eftir að sækja og skora úr víti. Eitthvað af hálf-færum var það sem eftir lifði leiks í báðar áttir en leiknum lauk með jafntefli, 1-1.

Þá var komið að meiri bjór, kannski voru einhverjir okkar full duglegir. Síðasti leikur dagsins var innanhúss, gegn Ungmennafélaginu Óþokka. Sævar þurfti að fara í hálfleik, eftir að hafa skorað eitt mark. Á endanum töpuðum óþarflega stórt 2-7, Gummi með seinna markið eftir aðstoð Tomma og Einars og smá klafs. En allt of mikið af allt of ódýrum mörkum.

Kannski var skemmtilegasta augnablik helgarinnar þegar annar keppandi fékk staðfest hjá mér á barnum að ég væri tengdur Fræbbblunum og næst þegar ég kom á barinn var Bjór kominn á fullt og fín stemming í liðinu – skal játa að ég fór aðeins hjá mér! En veit ekki enn hvaða lið þetta var…

Við Iðunn náðum aðeins að slaka á uppi á hóteli, en fór um svo með hluta hópsins á Greifann, maturinn í góðu lagi og stemmingin mjög fín.

Þaðan yfir á Götubarinn þar sem við sátum eitthvað fram eftir, létum okkur hafa það að rölta upp (bókstaflega) á hótel.

Pollamót - 2-1.jpg

Seinni mótsdagur

Við þurftum að taka daginn snemma og mæta KR hálf tíu um morguninn, tímasetningin í sjálfu sér næg afsökun fyrir slakri frammistöðu. Sævar kom okkur yfir snemma leiks en þeir jöfnuðu rétt fyrir hálfleik.

Seinni hálfleikurinn var engan veginn nógu góður, allt of mikið af ódýrum mörkum og við enduðum á að tapa 1-5, Ívar náði tveimur sem ég hefði nú átt að geta stoppað, svona á góðum degi, fyrir nokkuð löngu…

Það var svo smá hringl með stað og stund fyrir lokaleikinn við Huginn Fellum. Þetta var leikur neðstu liðanna í hvorum riðli, keppni um svokallaðan forsetabikar, sem er ekki til og ég veit ekki hvers vegna leikurinn er kallaður það!

Sá leikur gekk mun betur, Gummi skoraði fínt mark beint úr aukaspyrnu og þrátt fyrir að þeir hafi fengið eitt dauðafæri og átt einhverja möguleika þá áttum við mun fleiri og hefðum átt að skora fleiri, á góðum degi hefði eitthvað dottið inn frá mér, Sævari, Matta, Tomma, Einari, Pétri og/eða Dodda.

Eftir leikinn við sátum í góðum félagsskap fram eftir degi, með „stuðningsmönnunum“ Iðunni, Elvu, Önnu Karen og fleirum úr fjölskyldu Sævars. Við Iðunn drifum okkur upp á hótel seinni partinn, Iðunn lagði sig en ég lagði ekki í að fara að sofa og fór niður í bæ, einfaldur hamborgari og góður bjór til að halda mér gangandi.

Ég hélt að það væri verðlaunaafhending með tilheyrandi stemmingu klukkan 19:00, búinn að fá nóg af leigubílum og ákvað að rölta þetta, enda nýbúinn að fá mér hamborgara og bjór til að halda mér „gangandi“. Það tók talsvert meiri tíma en ég hafði gert mér grein fyrir og þegar þangað var komið greip ég í tómt, bókstaflega allir farnir. Reyndar greip ég ekki alveg í tómt, ég fann handklæði sem ég hafði gleymt!

Þá aftur upp á hótel og nú var Iðunn vöknuð og við klár í kvöldmat. Það gekk eitthvað illa að finna hvar hver var, þannig að við fórum og fengum fínustu steik á T Bone og ekki spillti fín þjónusta.

Við ákváðum að kíkja upp í Hamar á verðlaunaafhendinguna, væntanlega hafa leigubílstjórar bæjarins grátið þegar við fórum heim. Þar hélt bjórdrykkja áfram í góðum hóp og jafnvel Hendricks Gin með tilheyrandi. Pallaballið var að byrjaði svo eftir verðlaun en við Iðunn létum okkur hverfa fljótlega. Eins og ég kann vel við Palla, þá eigum við ekki mörg sameiginleg uppáhaldslög!

Við tókum aftur stefnuna á Götubarinn en Iðunn varalveg orðin gjörsamlega bensínlaus. Við hittum Óla Þ. Harðar og náðum smá spjalli en Iðunn var svo búinn á því að ég náði ekki að klára fyrsta bjór – og var nægilega þreyttur sjálfur til að nenna ekki að hanga einn eftir.

Pollamót - 14 - liðsmynd

Heim

Við sváfum út á sunnudeginum, fengum okkur samloku í morgunmat á hótelinu um hádegið, byrjuðum reyndar að kíkja á Café Laut en leist eiginlega hvorki á verðlagið né vöru úrvalið.

Matti var einn á bíl og við fengum far í bæinn hjá honum.

Við stoppuðum nokkrum sinnum stutt, í Varmahlíð, Staðaskála og Borgarnesi og ferðin í bæinn gekk vel í góðum félagsskap.

Pollamót - 12 - liðsmynd

Hátíðarrútínur

Einhvern veginn finnst mér sífellt algengara að vinir og kunningjar „flýi land“ yfir jól og áramót. Mér hefur fundist áhugavert að fara í betra veður yfir háveturinn, til dæmis í janúar eða febrúar – en ég tími engan veginn að missa af jólum og áramótum – og er ég þó ekkert „jólabarn“ eins og gjarnan er talað um – ég gef ekkert mikið fyrir skreytingar, jólalögin heilla mig ekki.

Ég hef aldrei upplifað þetta sem „jólastress“, jú, stundum var mikið að gera, sérstaklega þegar börnin voru lítil og í vinnunni jafnvel gangsetningar á kerfum á sama tíma – og jafnvel Iðunn í skóla. Kannski er minnið bara svona dapurt, en ég man sem sagt ekki eftir þessu sem miklu stressi, amk. ekkert sérstaklega leiðinlegur eða erfiður tími, þó verkefnin hafi verið mörg, tíminn lítill og mis erfitt að ráða við útgjöldin.

Hátíðarrútínurnar hafa nokkuð slípast til og breyst með tímanum.

Fyrsta mál á dagskrá er jólamatur Sambindisins, gamalla skólafélaga minna úr Kópavoginum.

Svo hádegisjólamorgunmatur á einhverjum veitingastaðnum á sunnudegi með „mínum“ hluta fjölskyldunnar. Stundum er farið upp í kirkjugarð á eftir.

Þá hefur hópur vina, aðallega gamlir vinir Iðunnar og svo Halli og Steinunn, hist í jólakvöldmat, ‘julefrokost’ en gjarnan eldað rétti frá ólíkum heimshornum – núna þurfti að færa þetta yfir í janúar vegna þéttrar dagskrár.

Síðan er lítið þar til kemur að Þorláksmessu, þá er skötu- / saltfiskveisla á Sægreifanum með Helga & Þóru og fjölskyldu og vinum. Gjarnan farið á bar á eftir í Martini Espresso og svo förum við Iðunn til Öggu systur minnar í smá jólasnafs og gjafaskipti.

Aðfangadagur snýst um að fá jólagraut, elda kalkún og njóta matar og þess að vera með fjölskyldunni… jólagjafir opnaðar í rólegheitunum og kannski spil á eftir.

Á jóladag skiptumst við bræðurnir á að bjóða „mínum“ hluta fjölskyldunnar heim, þar er hangikjöt í aðalhlutverki og svo ‘actionary’ með stórfjölskyldunni, jafnvel einhver spil þegar líður á kvöldið.

Annar í jólum er svo frátekin fyrir boð hjá Iðunnarhluta fjölskyldunnar, á sínum tíma í Austurbrún en núna í Mánatúni – Helgi & Þóra sjá orðið um eldamennsku.

Milli jóla og nýárs eru svo árleg mót. Fyrst er skákmót, Jólamót Jonna, þar sem fjölskyldan og nokkrir gamlir skákvinir mæta í hraðskákmót. Jonni vinnur oftast, en ekki alltaf. Daginn fyrir gamlársdag er svo yfirleitt komið að bridge, Áramót Iðunnar, þar sem spilað er á 3-4 borðum í rólegheitunum og nartað í veitingar.

Á gamlársdag fór fjölskyldan til Magnúsar & Sylvíu í Austurbrún á meðan þau voru þar, síðan fórum við til Sylvíu í Mánatúnið en núna síðast var ákveðið að vera hér hjá okkur í Kaldaselinu, enda kunnum við lítið sem ekkert á eldhúsið í Mánatúninu. Síðustu árin hafa Ása og Sæmi verið með okkur og kvöldin hafa verið einstaklega skemmtilegt fram eftir nóttu.

Nýársdagur er svo rólegur, tökum því rólega fram eftir degi og fáum okkur svínabóg þegar líður á kvöldið. Hér áður fyrr fórum við gjarnan í bíó en það hefur eitthvað vikið fyrir því að hanga heima.

Og fyrstu verkefni nýs árs er gjarnan uppskeruhátíð fótboltahópsins Postula fyrsta laugardaginn á nýju ári og kvöldið fyrir er oftar en ekki spilaður póker.

Þannig að, nei, mér finnst ekki koma til greina að sleppa þessu, en frí í sólinni yfir háveturinn hljómar alltaf meira og meira freistandi.

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Amsterdam, einu sinni enn

Mér telst svo til að þetta hafi verið sautjánda heimsóknin mín til Amsterdam. Það fer reyndar aðeins eftir því hvernig er talið, í einni ferðinni byrjuðum við langa helgi í Amsterdam, fórum svo til Berlínar og enduðum aftur á langri helgi í Amsterdam… ég tel það sem tvær heimsóknir.

Í þetta skiptið var Norður Evrópu mót Deloitte í fótbolta og ég mætti lítið sofinn í flug klukkan 6:00. Frekar þröngt í vélinni og ég náði lítið að sofna.. en var kominn á hótelið, Caransa við Rembrandtplein um hádegi og náði aðeins að hvílast.. það var móttaka við hliðina á hótelinu og svo einhvers konar partý seinna um kvöldið. Iðunn komst eftir smáhremmingar um hálf tíu og við fórum að borða.

Amsterdam - Rembrantdplein - 2

 

 

Vínkynning

Þá var loksins kominn tími á vínkynningu í Staka Deloitte..

Hafliði (að sjálfsögðu) mætti með nokkur spennandi vín..

Svo er ekki bara gaman að smakka ólík rauðvín heldur er alltaf jafn gaman að hlusta á Hafliða..

En vínin sem við smökkuðum voru:

  • Anakena Tama Pinot Noir, ekkert spes
  • Truchard Pinot Noir 2013, betra, en stendur ekki undir verðmiða á fimmta þúsund
  • Hecula Monastrell 2012, kryddað, samt ekkert spes
  • Castano 07, fínt, en ekkert meira, líka oft smakkað áður
  • Castano Santa, mjög gott
  • Achaval Ferrer Cabernet Sauvignon 2013, besta hingað til
  • Heitz Trailside Cabernet Sauvignon, virkilegt gott, spennandi vín, en svo kom auðvitað í ljós að það er ekki beinlínis gefið
  • Ridge 2012 Geyserville, mjög fínt, kannski næst besta vínið, fellur samt verulega í skuggann af Heitz

Vínkynning.jpg

Sambindishelgi

Sambindið hittist reglulega og einn skemmtilegur siður hefur verið að fara helgarferð í byrjun ársins, bæði meðlimir og eiginkonur. Síðustu árin hefur mætingin reyndar ekki verið góð, en engu að síður stórskemmtilegar ferðir og ómissandi félagsskapur.

Í þetta sinn varð fyrir valinu eftir nokkrar hrókeringar að gista á Eldhestum við Hveragerði. Fínasta hótel, afbragðsmatur, góð þjónusta og ágæt herbergi – en nokkur smáatriði, sem væri auðvelt að hafa í lagi… kaffið var svona alveg á mörkunum, enginn bjór af krana, lítið úrval af víni, morgunmatur aðeins til 10:00 (um helgi) og auglýstur „happy-hour“ bara á örfáum drykkjum… sem sagt ekkert alvarlegt að og flest í mjög góðu lagi.

Við tókum föstudagskvöldið rólega en náðum ansi góðri dagskrá á laugardeginum.

Eftir morgunmat á laugardagsmorgni mættum við í gönguferð um Hveragerði þar sem Björn Pálsson, héraðskjalavörður, var leiðsögumaður.. Þrátt fyrir kuldann var þetta mjög skemmtileg ferð, Björn mjög fróður, sagði skemmtilega frá og fór með nokkrar viðeigandi vísur.

Það var svo nauðsynlegt að af-frysta okkur í heitum pottum og gufubaði í ágætri sundlaug bæjarins. Þaðan í létta máltíð hjá Almari bakara við Sunnumörk, flott bakarí og fínn matur. En við fengum sorglegar fréttir þarna sem settu óneitanlega svip á það sem eftir var helgar.

En þaðan lá svo leiðin í heimsókn til Guðmundar á Núpi. Guðmundur tók heldur betur vel á móti okkur og gaman sjá hvað hann er búinn að rækta mikið og byggja upp á staðnum. Ein uglan tók reyndar líka á móti okkur. Og ekki spillti að enda í smá „snarli“ og kaffi.
sambindi-mars-2
En þaðan að heimsækja Rafn (föðurbróður Höskuldar) og Sibbu.. höfðinglegar móttökur eins og alltaf þegar við kíkjum til þeirra.

Næsta mál var að reyna að sjá leik Liverpool og Arsenal, en það var enginn bar með enska boltann opinn í Hveragerði. Við enduðum uppi á hóteli með brothætt sjónvarpsforrit á iPad.

En mjög góður kvöldmatur, við sátum aðeins fram eftir en entumst svo sem ekki lengi.. við Iðunn gripum þó smá bjór og Whisky á koju fylliríi eftir að aðrir gengu til náða.

sambindi-mars-12

Afmælisdagur

Þrátt fyrir partýið síðasta laugardag þá á Iðunn raunverulega afmæli í dag..

Vorum hálf-löt og hálf-partinn til í eitthvað létt að borða, en ákváðum samt að fara út að borða og fá okkur „eitthvað létt“.. kíktum á Mathús Garðabæjar, að ráði Viktors, og það var heldur betur alvöru máltíð..

Kannski voru það einhverjir fordómar að halda að það væri ekki hægt að finna alvöru veitingastað í Garðabæ, en hvílíkur matur! Geitaosta, rauðrófu, hnetusalat til að byrja með (þeas. eftir smá freyðivín) og sjávarréttapasta annars vegar og frábært andalæri hins vegar voru fyrsta flokks… verst að við höfðum varla lyst á eftirréttinum. Keli veit klárlega hvað hann er að gera…

En frábær lok á alvöru afmæli hjá alvöru konu… held í alvöru að ég sé giftur (já, giftur, ekki kvæntur) flottustu konu sem finnst.. og besti vinur minn.

Rokkhátíð á Ölstofu Hafnarfjarðar

Við Fræbbblar spiluðum á Rokkhátíð Ölstofu Hafnarfjarðar.. mættum með græjur upp úr hádegi, stilltum upp og fengum hljóðið í lag.

Einhverra hluta vegna vorum við mjög seint á dagskrá, náðum þó að færa okkur til 2:00 í stað 3:00.. en ekki heppilegasti tíminn fyrir okkur og ekki góður tími fyrir þá sem kannski hefðu mætt til að sjá okkur. Einhverjir komu nú aðallega til þess en gáfust samt upp á biðinni..

En, mættum frekar seint, enda erfitt að fara að spila eftir að hafa verið að hlusta í marga klukkutíma. Við rétt náðum Sign – sem hljómuðu ágætlega, það sem við heyrðum – síðan kom Guns & Roses Tribute band, rosalega vel gert, en afskapleg finnst mér þetta lítið spennandi tónlist. Einhver kallaði þetta skallapopp með metalhljóm, ekki ég, en skil hvað átt er við. Þá kom 3B blúsband sem var líka mjög vel spilandi en aftur ekki mín tónlist. Við áttum þokkalegt kvöld, held ég, ekki kannski okkar bestu hljómleikar, en langt frá því að vera okkar verstu. Mosi músík (ekki skylt Mosa frænda) luku svo kvöldinu, komu þægilega á óvart.

En frábært framtak hjá Ölstofunni… vonandi fáum við með ef þetta verður endurtekið að ári og vonandi fyrr á ferð.

Bjórhátíð

Ákváðum að mæta tímanlega á bjórhátíðina á Kex í dag.. Í þetta skipti var hátíðin í kjallaranum og einstaklega vel heppnað. Gaman að prófa bjóra sem fást ekki að öllu jöfnu á landinu.

Rikki kíkti með okkur og Brynja & Óskar mættu undir lokin.. nánar annars á blogginu mínu.

Við fórum svo á Kryddlegin hjörtu og fengum mat sem var á mjög sanngjörnu verði og eiginlega bara mjög góður.

Einn bjór að lokum á Ölstofu Kormáks og Skjaldar en fórum snemma heim – og snemma að sofa.