Flokkaskipt greinasafn: Frí

Aftur til Barcelona

Vorum að klára frábæra siglingu, komum í land í Barcelona 22. júní, þaðan sem lagt var af stað viku fyrr. Við fórum með Sovereign skipinu frá Pullmantur félaginu.

Nú er Pullmantur ekki alveg í sama klassa og Holland-America.. ég gæti nefnt 20-30 atriði, en ekkert þeirra skiptir í rauninni svo miklu máli. Aldursdreifingin var önnur í þessu skipi en hjá Holland-America, líkari því sem gengur og gerist almennt.

Maturinn var fínn þó Anna, Skúli og synir hefðu þegið betri grænmetisrétti, en sem sagt oftast mjög fínn, sjaldan slakur og aldrei vondur. Enda ekkert mál að panta annan rétt ef svo bar undir að við kynnum ekki að meta eitthvað.

Ekki nóg með að allir drykkir væru innifaldir, bjór, vín, kokteilar og alvöru kaffi… heldur voru þjónarnir á stöðugum hlaupum, boðnir og búnir að færa okkur meira. Og það var ekkert verið að sleppa billega, til dæmis voru allir kokteilar skreyttir að hætti hússins.

Spilavítið hefði mátt bjóða upp á meiri póker, aðeins þrjú mót og það að degi til. Alli náði þriðja sæti í einu mótinu, en ég klúðraði yfirburðastöðu í einu þeirra.. hefði átt að vinna. Á kvöldin var bara boðið upp á rúllettu, 21 og undarlega útgáfu af póker, sem engin leið var að skilja.

Við slepptum danskennslu, líkamsrækt, nuddi, snyrtistofu, borðtennis og smátennis – og ekki náði Iðunn að prófa klifurvegginn.

Við létum eina skipulagða skoðunarferð nægja, til Túnis, en hefðum kannski betur sleppt henni. Annars fórum við alltaf í land og kíktum í kring um okkur.

Þá mættum við Iðunn bara á tvær kvöld sýningar í leikhúsinu, annars vegar einhvers konar rokk-sýning semvar skelfileg og hins vegar töfrabrögð sem var alveg í góðu lagi.

En við röltum á milli, drukkum bjór, kokteila og vín.. lágum í leti, kjöftuðum, drukkum meiri kokteila, lásum og Iðunn náði aðeins að liggja í sólbaði… skruppum í land og sötruðum Pina Colada, Mojito, Kir, rauðvín, bjór og…

Tvennt skipti nú samt mestu máli… annars vegar einstaklega góð þjónusta þar sem þjónarnir lögðu sig alla fram um að veita sem besta þjónustu (kannski að hinum rúmenska Marian undanskildum sem fór öfugu megin fram úr fyrir eina kvöldvaktina).

Hitt, sem skiptir ekki minna máli, er hversu heppin við vorum með ferðafélaga. Anna-Lind og Skúli áttu hugmyndina að ferðinni og mættu með synina, Darra, Teit, Berg Mána og Glóa. Tengdarforeldrarnir, Sylvía og Magnús bættust í hópinn og Alli kom með. Og í stuttu máli small þetta sérstaklega vel saman.

Villefranche, Monte Carlo

Við fengum bara hálfan dag til að kíkja til Monte Carlo þegar skipið stoppaði í Villefranche, föstudag 21. júní… Villefranche er reyndar nokkuð heillandi bær en ákváðum að taka lestina til Monte Carlo. Að mörgu leyti gaman að koma, Bergur Máni tók einhverjar hundruðir mynda af bílum, sagan segir ýmist 200, 400 eða 700 eftir hvernig heyrnin var hjá fólki.

Við fengum okkur bjór / gos (eftir aldri) á einum veitingastaðnum, Tip Top.. bjórinn nánst gefinn, aðeins 9 Evrur, en samt skárra verð en á aðaltorginu. Við vorum rétt hálfnuð með drykkina þegar þjóninn byrjaði að reka okkur út, sagði að borðið væri pantað og að við yrðum að fara. Hann var meira að segja farinn að taka hálfkláraðar gosdósir.

Mín fyrstu viðbrögð voru að fyrtast við og fara – enda lang duglegastur og búinn með minn bjór.. en það var auðvitað akkúrat það sem þjónninn vildi. Skúli sagðist hins vegar ætla að klára bjórinn, þjónninn hefði átt að segja okkur strax ef við gætum ekki setið og klárað. Þjónninn var orðinn frekar erfiður og fara að hóta okkur, en hótunin var nú ekki að kalla á lögreglu, eins og var farið að hvarfla að okkur… með tilheyrandi málalengingum. Nei, trompið hjá honum var að tala við framkvæmdastjóra staðarins! Það var ekki beint að hræða okkur þannig að við sátum sem fastast, enda nóg af lausum borðum og enginn gesta sem átti pantað borð farinn að láta sjá sig.

Mynd að þjóninum fylgir…

MonteCarlo - TipTop þjónn

Livorno

Næsta stopp í Livorno á Ítalíu – 19. júní – ekki langt frá Pisa og ekkert rosalega langt frá Flórens. Nenntum ekki til Flórens, enda vorum við þar í viku fyrir nokkrum (tja, 14) árum. En við kíktum til Pisa… skakki turninn óneitanlega mikilfenglegri í nálægð en af myndum. Tókum tvo leigumbíla fram og til baka, frekar stutt stopp, Skúli og eldri synirnir fóru upp í turninn, en skoðunarferðin bókaðist upp á meðan við vorum að hugsa.

Gripum einn bjórinn í skökkum glösum, ekki beinlínis gefinn… 6-9 Evrur eftir stærð.

FB - Vefur - Pisa - 08 - litil

Civitavecchia

Stoppuðum hér, um klukkutíma frá Róm, ákváðum að sleppa því að fara til Rómar.. fulllöng lestarferð, og ekki svo langt síðan við vorum þarna.

Svo sem ekkert sérstaklega áhugaverður staður. Nema Sora Maria. Frábær veitingastaður sem við duttum inn á.

Duttum reyndar inn á tilboð á Von Stainer hnífasetti.. venjulegt verð 695 Evrur en tilboðið á 50 Evrur… ég var frekar efins, en þetta virtist alvöur búð og alvöru sett – og þess virði að tapa mögulega 50 Evrum. En settið var auðvitað tekið af okkur við komuna í skip og sett í geymslu þar til við færum frá borði.

image

Túnis

Rifin upp fyrir allar aldir til að fara í land í Túnis… eina skoðunarferðin sem við gerum ráð fyrir að fara í.

Svo sem ekki merkileg, stoppað oft til að hleypa okkur út til að taka myndir, litlar upplýsingar og svo talsvert lengi að ráfa um einhvern markað.

Tókum aftur þátt í póker móti, þegar kom á skipið, ekkert okkar náði vinningi.

Túnis - vatnsból