Flokkaskipt greinasafn: Fræbbblar

Airwaves

Airwaves helgin er nú ein skemmtilegasta helgi ársins.. Í þetta skiptið spiluðum við Fræbbblar tvisvar, sem hluti af aðaldagskránni og sem hluti af aukadagskrá („afsíðis“?) (‘off-venue’).

Við spiluðum á aðaldagskránni á Hard Rock á fimmtudagskvöldinu, gekk eiginlega mjög vel, Assi rétt náði heim í tæka tíð eftir 18 tíma ferðalag frá Suður-Afríku, sem tafðist um 3 tíma… hann náði samt að fá flug heim og rétt náði á Hard Rock. Spilamennskan gekk mjög vel þar til Helgi sleit streng, hafði ekki skipt um strengi og var ekki með varabassa, og ef Assi hafði ekki verið á hlaupum hefði hann kannski tekið bassann hans Gumma. Iðunn spilaði á ukulele í nýja laginu, „45“ og söng „Seasons In The Sun“ á meðan Helgi skipti um streng. En nýju lögin gengu mjög vel og að mestu leyti mjög vel heppnaðir hljómleikar. Einhvern veginn náði ég ekki almennilega að fylgjast með öðrum… aðeins of mikið að hugsa um okkar efni áður en við spilum og aðeins of „tómur“ eftir að við spilum.

Á föstudeginum sáum við 200.000 Naglbíta, Maus og Billy Bragg, sem var toppurinn á kvöldinu… Fríkirkjan er skrýtinn hljómleikastaður, fínn hljómur en ömurleg sæti (nema fyrir þá sem kunna að meta EasyJet, Wow, RyanAir) og lítið „útsýni“, sem var nú svo sem ekki aðalatriðið þarna. En svo á Gaukinn að sjá Tappa Tíkarrass og lukum kvöldinu í Gamla bíói á Arab Strap, sem var svo fín hljómsveit, flottur hljómur og nýttu vel alla sem tóku þátt og voru á sviði, en kannski ekkert rosalega spennandi, þeas. fínt að hlusta, en ég efast um að ég fari að kaupa plöturnar þeirra.

Á laugardeginum vorum við of sein að fá miða á Fleet Foxes, frekar fúlt. En við náðum GDRN í Landsbankanum, restinni af Hatari á Bryggjunni, Valdimar að mestu á sama stað, á Boston var Gunnar Jónsson Collider og í Mál og menningu voru Suð. Síðast kíktum við á Dr. Gunna á Gauknum, sem var nú eiginlega toppurinn á Airwaves, ásamt kannski Billy Bragg á sömu nótum. Við heyrðum svo að biðröðin á Mammút væri allt of löng, vorum orðin þreytt, Iðunn hálf lasin, þannig að við létum þetta gott heita.

Sunnudagurinn hófst á að halda upp á að mamma hefði orðið 100 ára, svo fórum við á Dillon að gera klárt að spila. Eitthvað hafði gengið brösulega að koma spilamennskunni af stað og til dæmis var enginn hljóðmaður hjá fyrstu tveimur atriðunum. Hljóðmaðurinn var kominn þegar við mættum en við komumst ekki að fyrr en fimm mínútum eftir áætlaðan tíma og svo tók eitthvað langan tíma að stilla upp, þannig að við slepptum nokkrum lögum, enda frekar erfiðar aðstæður, hljóðið á sviðinu engan veginn gott og gítarmagnararnir henta okkur nú ekki beinlínis. En það var ansi mikill hiti og raki og ég var orðinn vel sveittur eftir spilamennskuna… þurfti svo að fara með gítarana í grenjandi rigningu og rok í fangið nokkuð langa leið í bílinn… orðinn hundblautur að innan og utan. Þannig að við létum þetta gott heita, þó það hafi nú verið dagskrá að kíkja amk. á Gnúsa.

Ætli vel heppnuð spilamennska á Hard Rock, Suð í M&M, Billy Bragg í Fríkirkjunni og Dr. Gunni á Gauknum og snúnar aðstæður á Dillon summeri nú samt ekki upp stemminguna yfir helgina.

Fullveldispönk

Gunnar Lárus Hjálmarsson (Dr. Gunni) skipulagði svokallaða Fullveldispönk hjómleika á Hard Rock í nafni pönksafnsins.

Upphaflega áttum við Fræbbblar, Taugadeildin, Q4U og Jonee Jonee að spila. Árni Daníel veiktist og bæði Taugadeild og Q4U duttu sjálfkrafa út [þrátt fyrir loforð Gunna að hlaupa í bassaskarð Taugadeildar] – en Suð komu inn í staðinn og Tappi Tíkarrass.

Þannig að tvær hljómsveitir (JJ og TT) voru að spila í fyrsta sinn (að mestu) í hátt í þrjátíu og fimm ár! Og Suð nýlega komnir í gang aftur – og með flotta plötu.

Hard Rock er með frábæran hljómleikastað, mjög skemmtilegt umhverfi.

Fullt af fólki mætti og við Fræbbblar fórum fyrstir á svið – enda vorum við fyrstir! Í þetta sinn langaði okkur einfaldlega að slaka á eftir spilamennskuna og sjá aðra, enda ekki á hverjum degi sem svona hljómsveitir taka upp þráðinn [það er ekki við hjómleikahaldara að „sakast“ að við byrjuðum, einhverjir voru að benda á að þetta hafi kannski ekki verið besta röðin, en þetta var sem sagt okkar ósk].

En… okkur gekk vel, spilamennskan var fín, við skemmtum okkur mjög vel og móttökurnar og viðbrögðin eftir á bentu til að gestum hafi ekkert leiðst sérstaklega á meðan við spiluðum.

Suð eru alltaf mjög skemmtileg hljómsveit, liðu kannski í þetta sinn fyrir að flestir hljómleikagestir voru mættir í svona um það bil 1981 stemmingu.. en topp hljómsveit.

Tappinn var flottur, Gummi og Jakob með því besta sem ég hef heyrt hjá trommu- og bassaleikara – ekki svo að skilja að aðrir meðlimir hafi verið slakir! Gaman að sjá hvað Viktor kveikti vel á að heyra í þeim í fyrsta skipti.

Og Jonee Jonee eru einstakir, trommur + bassi + söngur, man alltaf þegar ég sá þá í MS í fyrsta skipti. Og þeir voru heldur ekkert sérstaklega leiðinlegir í kvöld..

Sem sagt, alveg sérstaklega vel heppnað kvöld, Gunni á skilið sex stjörnur af fimm fyrir skipulag og kynningu – og Stefán / Hard Rock heldur betur fyrir aðrar sex stjörnur fyrir flottan hljómleikastað – og já, ekki gleyma Silla sem sá um hljóðið, það munar alltaf svo miklu að hafa topp hljóð.

Iðunn fimmtug

Þá er Iðunn alveg að detta í fimmtugt… við héldum þessa svakalega skemmtilegu veislu hér heima í Kaldaseli.. fullt af fólk, verst að hafa ekki húsrúm til að bjóða enn fleiri.

En við fengum gesti eftir kvöldmat og þemað var „punk“ sem flestir tóku af fullum þunga og voru amk. með – við Fræbbblar spiluðum nokkur lög, duttum aðeins (og óundirbúið) í að spila lög frá Punk kvöldunum, Steini tók nokkur þeirra með okkur. Guðjón spilaði nokkur lög, Gunnar tók eitt með honum og Viktor annað.. meira að segja Iðunn datt í að syngja með þeim bræðrum, Kóbrurnar tóku eitt lag og Addi hélt fína ræðu. Svo bættu þeir um betur, því Gísli gekk á hljóðið og mætti á staðinn og fyrir tilviljun hafði Gunnar misst af strætó (tvisvar) og var enn á staðnum – þannig að 3G’s tóku tvö lög, í fyrsta skipti í einhver fimmtán ár sem þeir spila.

En gaman að hitta alla þessa gesti í góðri stemmingu, ég missti reyndar af nokkrum, eins og mig langaði nú að ná öllum í góðu tómi þá var (sem betur fer) troðfullt hús af fólki og talsvert mikið að gera. En mér heyrist að allir hafi skemmt sér vel..

En, allt um það, aðallega var kvöldið einstaklega vel heppnað, ég gafst upp um fimmleytið, enda búið að taka sinn tíma að gera klárt… Iðunn stóð sig enn betur, síðustu gestirnir fóru á tíunda tímanum (morguninn eftir) og þá fór hún að ganga frá!

Þetta var sem sagt alvöru partý, punk alla leið, dansað uppi á borði, hljómleikar, uppáhaldstónlistin okkar og stór skemmtilegt fólk.

Kannski höfum við einfaldlega pönk kvöld á Menningarnótt í framtíðinni.

Rokkhátíð á Ölstofu Hafnarfjarðar

Við Fræbbblar spiluðum á Rokkhátíð Ölstofu Hafnarfjarðar.. mættum með græjur upp úr hádegi, stilltum upp og fengum hljóðið í lag.

Einhverra hluta vegna vorum við mjög seint á dagskrá, náðum þó að færa okkur til 2:00 í stað 3:00.. en ekki heppilegasti tíminn fyrir okkur og ekki góður tími fyrir þá sem kannski hefðu mætt til að sjá okkur. Einhverjir komu nú aðallega til þess en gáfust samt upp á biðinni..

En, mættum frekar seint, enda erfitt að fara að spila eftir að hafa verið að hlusta í marga klukkutíma. Við rétt náðum Sign – sem hljómuðu ágætlega, það sem við heyrðum – síðan kom Guns & Roses Tribute band, rosalega vel gert, en afskapleg finnst mér þetta lítið spennandi tónlist. Einhver kallaði þetta skallapopp með metalhljóm, ekki ég, en skil hvað átt er við. Þá kom 3B blúsband sem var líka mjög vel spilandi en aftur ekki mín tónlist. Við áttum þokkalegt kvöld, held ég, ekki kannski okkar bestu hljómleikar, en langt frá því að vera okkar verstu. Mosi músík (ekki skylt Mosa frænda) luku svo kvöldinu, komu þægilega á óvart.

En frábært framtak hjá Ölstofunni… vonandi fáum við með ef þetta verður endurtekið að ári og vonandi fyrr á ferð.

Bjórhátíð og flakk

Kvöddum Hjörleif og Skarphéðinn í Staka eftir vinnu. Þaðan lá leið okkar Iðunnar á Kex þar sem okkur Fræbbblum hafði verið boðið á bjórhátíðina. Við vorum frekar sein og lítið af bjór í boði, fengum okkur nokkra og fórum svo að borða.

Eftir smá rölt lá leiðin á Austur – Indíafjelagið, höfum ekki komið þangað lengi og maturinn var eiginlega frábær, þjónustan fyrsta flokks og í rauninni alls ekki svo dýrt.

Eftir þetta fórum við og hittum þá Staka menn sem enn stóðu í lappirnar, Whisky á Dillon og svo aftur yfir í bjórinn. Á leiðinni út hittum við Ellert, fyrrum bassaleikara Fræbbblanna og snerum við og fórum í meiri bjór.

Fræbbblarnir á Rosenberg

Við Fræbbblar spiluðum á Rosenberg, nokkurs konar loka hljómleikar til að kynna „Í hnotskurn“.

Gaman að spila loksins á Rosenberg, hef oft mætt þar á hljómleika og kann vel að meta að einhver vilji halda úti stað með lifandi tónlist.

Mætingin var kannski ekki svo slæm og virkilega gaman að sjá þá sem mættu, en við áttum óneitanlega von á að fleiri hefðu áhuga.

Ég held að spilamennskan hafi gengið nokkuð vel, amk. skemmtum við okkur sérstaklega vel, Guðjón söng með í CBGB’s og Brynja og Kristín hoppuðu upp á svið og sungu með í Hippar, Æskuminning og Í nótt.

Megnið af lögunum af Í hnotskurn fer nú „í salt“ og við byrjum að semja nýtt efni.

Sennilega er klárt að það tekur því ekki fyrir okkur að vera að halda hljómleika og þetta voru mjög líklega síðustu sjálfstæðu hljómleikar okkar. Sama gildir kannski um spilamennsku á börum seint um kvöld, þó þetta sé oft mjög gaman, þá er þetta einfaldlega of mikil vinna til að standa í, á meðan áhuginn er ekki meiri.

En við komum örugglega til með að spila á hátíðum og viðburðum með öðrum, þannig að það er langt frá því að þetta hafi verið okkar síðustu hljómleikar, svo því sé nú haldið til haga.

Dante frá Fræbbblum

Við Fræbbblar gefum út lagið Dante í dag.. hvað svo sem „að gefa út“ þýðir þessa dagana.

Amk. erum við að vonast til að útvarpsstöðvarnar spili lagið, bjóði jafnvel upp á það á vinsældalistum. Þá er myndband til, að mestu samhengislausar klippur úr bíómyndinni L’inferno frá 1911 um ferðalag Dante’s – og svo fylgir textinn með.

En lagið er hér Dante á YouTube.

Bifröst, Fræbbblar

Við Fræbbblar mættum á Bifröst að spila á hljómleikum / balli.. lögðum af stað upp úr hádegi og vorum komin með allar græjur hálf fimm. Hljóðmaðurinn, eða réttara sagt, eini maðurinn sem kann á hljóðkerfið að einhverju ráði – var að fara á Þorrablót og rétt náði að sýna Rikka hvernig græjurnar virka. Rikki var svo með þráðlausa tengingu við gítarinn og tók að sér að vera hljóðmaður samhliða því sem hann spilaði. Þóra og Sigga slógust í för með okkur, svona til að tryggja að áhorfendur yrðu að minnsta kosti tveir.

En Óli Valur, sonur Maríu, vinkonu Iðunnar… fékk þessa flugu í kollinn þegar við stoppuðum í kaffi á leiðinni frá því að spila á Græna hattinum í nóvember. Óli og Þorvaldur sáu um að setja þessa hljómleika upp.. okkur leist ekki meira en svo á að nokkur myndi mæta.. Þorrablótin í sveitinni virðast hafa alla athygli þessa helgi.

En við fórum í heitan pott, fengum eðal kvöldmat og byrjuðum að spila um hálf ellefu. Framan af var frekar fámennt, en það fjölgaði þegar á leið og undir lokin var komin fínasta stemming og þokkaleg mæting. Við vorum uppiskroppa með efni og vorum farin að taka efni sem við höfðum hvorki æft né spilað í nokkur ár..

Svo var ekki leiðinlegt að hitta talsvert af fólki sem við þekktum til, eða þekktum næstum því til.. við Iðunn og Rikki létum draga okkur í partý um fjögur leytið, en entumst svo sem ekki lengi.. en það var engan bilbug á heimamönnum að finna – voru komin í heita pottinn þegar við gengum til náða… svona um hálf fimm!

Staðurinn kom svo skemmtilega á óvart, talsvert fjölmennara en ég gerði mér grein fyrir og virkilega skemmtileg aðstaða.