Flokkaskipt greinasafn: Fótbolti

Vetrarstarfið

jæja, komið haust og „vetrarstarfið“ að hefjast.

Vonandi verða æfingar Fræbbblanna reglulegri og vonandi klárum við efni á nýja plötu. Það er einhverra hluta vegna, alltaf snúið að ná mörgum æfingum yfir sumarið. Það er einhver spilamennska framundan, að minnsta kosti Iceland Airwaves í byrjun nóvember, og vonandi nokkur skipti, þar fyrir utan.

Svo er fótbolti með stórskemmtilegum Postulahóp á hverju mánudagskvöldi, alltaf hörkukeppni og ekki verra að hafa titil að verja í þetta sinn.

Þá er karate hjá Breiðabliki tvisvar til þrisvar í viku, í þetta skipti stefnt á fyrsta „alvöru“ beltið, þeas. það brúna… verður væntanlega erfitt, en ég ætti að geta mætt reglulega – sem er, auk góðra þjálfara, lykillinn að því að ná framförum.

Við gerum ráð fyrir að spila póker einu sinni í mánuði, spilakvöld sem snúast ekki síður um bjórsmökkun en póker, en hafa heppnast sérstaklega vel.

Og þá treysti ég á reglulega matarklúbbshittinga, bæði hjá Goutons Voir og Rúv-Tops… (sem hefur ekkert lengur með Rúv að gera).

Þarf fyrir utan grunar mig að við eigum eftir að bjóða góðu fólki í mat og jafnvel að okkur verði boðið í mat þegar svo ber undir… og ef ekki, þá fer ekkert illa um okkur hér í Kaldaselinu.

Ein löng helgarferð er komin á dagskrá, Prag í lok september, með Brynju & Óskari. Prag er næst síðasti staðurinn sem við eigum eftir að heimsækja af löngum lista sem við settum upp fyrir 15-20 árum – sá síðasti Whisky ferð til Skotlands.

Í þetta skiptið verða breytingar í vinnunni hjá mér, ég verð ekki lengur launþegi heldur dottinn aftur í að vera með eigin rekstur.

Sigur í Postuladeildinni!

Fyrst ekkert varð af vinnufundum síðasta mánudagskvöld… þannig að þó heilsan væri ekki góð þá var frábært að ná lokakvöldi postulaboltans. Ég var með lítið forskot á Sævar en gaf mér svo sem ekki mikla möguleika, þreyttur og með strengi og eiginlega hálfaumur, kannski bylta í „landsleiknum“ við Rússana í Tallinn hafi nú ekki hjálpað. En það var ekki hægt að sleppa síðasta kvöldinu. Jafnvel þó ég hefði ekki mætt á venjulegu kvöldi, þá var hvorki hægt að horfa á aðgerðalaus á meðan Sævar hirti titilinn (einu sinni enn) og heldur ekki hægt að fá meðaltal og vinna án þess að spila.

En kvöld var sérstakt, eftir smá upphitun var ég klár í leik, ég var með Gústa, Magga og Tomma í liði og þrátt fyrir að tapa fyrsta leiknum unnum við fimm og töpuðum einum í viðbót. Sævars lið vann okkur einu sinni og þriðja liðið í öllum tilfellum.

Í síðasta leiknum vorum við að spila við lið Sævars. Okkur var tilkynnt af bekknum að mitt lið þyrfti að vinna til að ég næði titlinum, við vorum meira með boltann en gekk illa að skapa góð færi, Sævar og félagar sköpuðu sér svo góð færi en náðu ekki að skora. Undir blálokin náðum við boltanum í vörninni, ég (held ég) kom boltanum á Tomma sem átti eitraða sendingu á Magga sem afgreiddi boltann í netið. Síðast spyrna leiksins, síðasta spyrna kvöldsins og síðasta spyrna tímabilsins. Og tryggði mér titilinn.

Reyndar kom í ljós að „bekkurinn“ hafði reiknað vitlaust (eða ekki lesið ein úrslitin rétt), mér hefði dugað jafntefli.. það hefði óneitanlega verið fúlt að tapa leiknum við að rembast við að skora og fá á sig skyndisókn og tapa um leið titlinum.

En… þetta hafðist, annar postulatitillinn frá upphafi.

mark-2017-04-03

Fótbolti í Tallinn

Pétur hafði stillt upp leik við samstarfsfélaga í Tallinn á gervigrasvelli. Aðal tengiliðurinn var reyndar ekki sterkur á svellinu þegar kom að drykkju og hafði dottið illa í það kvöldið áður og missti af leiknum. Félagi hans smalaði saman í lið, en sem betur fer hafði leiknum verið frestað til 12:00 (í stað 10:00). En það var kalt, slydda og svo blés aðeins – þannig að það var ákveðið að spila á stórum velli, 12 í hvoru liði og óneitanlega svolítið sérstakt.

Við vorum smeykir um að klára úthaldið á fyrstu fimm mínútunum, en einhvern veginn duttum við í ágætis gír og spiluðum í rúman klukkutíma og töpuðum 4-5… læt pistil frá Sævari fylgja:

Leikurinn var mikil skemmtun frá upphafi til enda. Mikið var um marktækifæri hjá báðum liðum en það voru Rússarnir sem skoruðu fyrsta markið. Íslendingar jöfnuðum fljótlega með marki frá Sævari eftir frábæra stoðsendingu frá Lalla. Við komumst svo yfir 1:2 eftir gott mark frá Tomma. Síðan kom frekar slæmur kafli hjá okkur þar sem Rússarnir skoruðu þrjú mörk í röð 4:2. En Íslendingarnir voru ekki af baki dottnir og tókst jafna með tveimur mörkum frá Tomma þar sem Maggi átti eitraða stoðsendingu í þriðja markinu 4:4. Hófst þá æsispennandi lokakafli þar sem bæði lið sköpuðu sér mörg dauðafæri. Valli bjargaði meðal annars á línunni í tvígang. Hinumegin brenndi Sævar af víti eftir að einn rússinn hafði viljandi stöðvað boltann með hendi. Tommi brenndi svo af dauðafæri tvo metra frá opnu marki. Á síðustu mínútunni voru það svo rússarnir sem áttu skot rétt innan vítateigs sem fór í varnarmann og lak boltinn í markið, nánast óverjandi fyrir Alla sem skutlaði sér á eftir honum. Lokatölur 5:4 í æsispennandi leik þar sem sigurinn hefði hæglega getað fallið báðu megin. Dómari leiksins stóð sig ágætlega ef frá er talin fáránleg aukasyrna sem dæmd var á Braga þar hann fékk spark í andlitið um leið og hann féll til jarðar. Aukaspyrnan hefði augljóslega átt að dæmast Braga í vil. Það hefði sennilega skipt sköpum þar sem rússarnir skoruðu sitt þriðja mark fljótlega eftir þetta atvik.
Það er óhætt að segja að nánast allir leikmenn íslenska liðsins hafi spilað langt yfir getu.
Maður leikins: Bragi Ólafsson

En þetta tók svolítið í óvana vöðva og liði, sem betur fer var ágætis „spa“ á hótelinu og við fótum í heita potta, gufu og nudd.

Það var svo engin dagskrá fyrr en kom að leik Chelsea og Tottenham í undanúrslitum enska bikarsins, sem var 19:15 að staðartíma.

Eftir leikinn var haldið á Olde Hansa í stórskemmtilegan kvöldmat með miðaldasniði. Réttirnir voru auðvitað mis góðir, en flestir í lagi og sumir verulega vel heppnaðir.. Elg hakkið ekkert sérstakt, pylsur úr elg og bjarnarkjöti, amk mjög sérstakar, saltað kjöt með piparrótarsósu og kornhænueggjum frábær, sultaður laukur, pate og brauð líka mjög skemmtileg.

En flestir á flug snemma eða eldsnemma næsta morgun þannig að við létum gott heita eftir matinn.. ég var ansi þreyttur og vel sáttur við að fara snemma að sofa.

Postulauppskera

Eitt skemmtilegasta kvöld ársins – já, ég veit að ég nota þetta mikið, en það eru bara svo mörg skemmtileg kvöld á hverju ári – er þegar við Postular [fótboltahópur, ekki trúarhópur] höldum upp á úrslit síðasta tímabils.

Dagurinn byrjaði snemma, í Reykjavík Escape, þar sem okkar hópur fór langleiðina og leysti svo sem þrautina með einni vísbendingu 2-3 mínútum eftir að klukkutímanum lauk. Verst fannst okkur samt að heyra þegar stúlkurnar sem voru í tveimur öðrum herbergjum töluðu um „gömlu kallana“ 🙂

En þaðan í stuttan bjór í boði Tomma, til Matta í heitan pott, Preston-Arsenal, bjór, rauðvín, fljúgandi hreindýr, cogniac, kalkún, Sous Vide nautalund að hætta Kalla – þó Alli og Matti hafi nú eitthvað aðstoðað.

Arnar lagði spurningar fyrir hópinn, í þetta sinn að hluta til byggt á sögu hópsins, Sævar mætti með videó af síðasta tíma, hefðbundinn hringur var tekinn og skálað vel og vandlega fyrir hverju afreki – aðallega sigri Péturs.

Bæjarferðin endaði svo á Magma í skemmtilegu spili, en allt, allt of lengi fram undir morgun.postular-petur-1

Breiðablik – Fylkir

Við Guðjón kíktum á Blika spila við Fylki í úrvalsdeild karla í fótbolta.

Eins og áður er Blikaliðið vel spilandi, sérstaklega úti á vellinum en eitthvað vantar upp á bitið í sókninni, amk. á heimavelli – ótal hornspyrnur sem verða að engu og ég held að þeir hafi ekki átt eitt skot á rammann í fyrri hálfleik – ég tel skot í stöng ekki sem skot á ramnnann. Þá fengum við nokkur hjartastopp undir lokin þegar Fylkismenn fengu dauðafæri eftir sofandahátt í vörninni. Annars létu Fylkismenn sér nægja að pakka í vörn og vona það besta, eru svo sem með öfluga markaskorara. En, mér er ekkert illa við Fylki, en ég held nú að ég myndi ekki sakna svona fótbolta úr deildinni…

En við erum ekki hjátrúarfullir og mætum á næsta leik þrátt fyrir að liðinu gangi miklu betur þegar við erum heima.

Breiðablik – Akranes

Við Guðjón kíktum á Kópavogsvöll að horfa á Blika – í annað sinn sem við förum saman á Kópavogsvöll í sumar og báðir leikirnir tapast 0-1.

Þetta var svona ýkt útgáfa af gömlu sögunni þegar annað liðið fær eitt færi, skorar mark eftir slakan varnarleik og hangir á markinu út leikinn.

Ýkt útgáfa, vegna þess að vörn Skagamanna var frekar mikið ekkert-sérstök og í rauninni ótrúlegt að horfa á vandræðagang Blika [] of margar langar og ónákvæmar sendingar [] endalausir háir boltar sem skiluðu engu þá sjaldan að þeir voru ekki allt of háir og yfir á hinn vænginn [] þegar þeir spiluðu sig í gegn sköpuðu þeir fullt af færum en það virtist enginn vera að velta fyrir sér að mæta til að renna boltanum í markið [] misskilningur á hlaupum og sendingum í eyður [] hægt á sóknum þegar lag var á að sækja hratt…

Gott og vel, ég er pirraður.. og ég vona að leikmenn og þjálfarar séu það líka. Það er nefnilegt fullt af góðum leikmönnum og á köflum spiluðu þeir mjög fínan fótbolta. Hef svona á tilfinningunni að það vanti ekkert mikið upp á að geta verið yfirburðalið, svona undarlegt sem það hljómar..

Blikatap

Kíkti á Kópavogsvöll og sá Blikana tapa fyrir Fylki.. 0-1, ósanngjarnt, fúlt og ekki fótboltanum til framdráttar.

Jú, Fylkisliðið barðist vel, varnarleikurinn var vel skipulagður og þeir eru með mann sem getur skorað. En leikurinn gekk eiginlega þannig að Blikar spiluðu megnið af tímanum milli miðju og vítateigs Fylkis, en ekkert gekk þegar þangað var komið.. einhvers konar ráðleysi, of flókið og of margir háir boltar á sterka skallamenn í vörn Fylkis. Þess á milli lúðruðu Fylkismenn boltanum eitthvað, stundum í áttina að marki Blika, en alveg eins eitthvað annað, bara eitthvað. Ótrúlegt að horfa á fullorðna karlmenn spila eins og börn að mæta á sína fyrstu æfingu. Þeir fengu auðvitað nokkur dauðafæri úr spark-og-spretta tilburðunum.

En Fylkismenn komust líka upp með grófan leik, dómarinn missti þetta úr höndunum með því að grípa ekki strax í taumana og spjalda fyrstu hugsunarlausu árásina í upphafi leiks.