Las Vegas, 2018

Löngu ákveðin ferð með Jóhönnu & Jóni til Las Vegas, búin að vera á dagskrá lengi og loksins…

Til Las Vegas

Ferðin byrjaði svo sem „rólega“, talsverð bið í „check-in“ í Keflavík, ekki hægt að tékka inn af vefnum, þeas. alla leið, og þegar til kom, þá var það heldur ekki hægt í Kaflavík.

Fluginu okkar hafði verið breytt vegna þess að engar líkur voru á að við myndum ná tengifluginu í Seattle, þar sem Alaska Airlines höfðu flýtt sínu flugi. Svo sem vel gert hjá IcelandAir að sjá þetta og færa okkur í flug til Chicago og þaðan til Las Vegas. Það er að segja ef það hefði ekki gleymst að láta okkur vita!

En nú höfðum við tvo og hálfan tíma til að fara í flugið til Las Vegas og hugsuðum okkur gott til glóðarinnar að finna einhvern mat, þó ekki væri nema á flugvellinum í Chicago.

Flugið til Chicago var fínt, svona eins gott og flugferð getur verið… en svo tók smá tíma að komast að vegabréfaeftirlitinu. Maturinn var orðinn að samloku og bjór. Í vegabréfaskoðuninni var komin ný tækni til að skanna vegabréf og fingraför. Þetta hefði verið fínt ef allir hefðu ekki líka þurft að fara í gegnum gamla vegabréfaeftirlitið! Biðraðirnar voru ansi ruglingslegar og einhvers konar atvinnubótavinna í gangi við að vísa fólki fram og til baka. Þetta tók sem sagt sinn tíma.

Þegar við vorum komin í gegn þurftum við að sækja töskurnar og setja í flugið til Las Vegas, það tók sinn tíma, og hefði tekið enn lengri tíma ef ekki hefði verið stúlka sem var að aðstoð farþegar vegna hæggengrar biðraðar. Aftur vorum við Jón að fárast yfir vinnubrögðunum.

Næst var að fara á milli flugstöðvabygginga („terminala“), fyrst bið eftir strætó (einhver bilun þar) og síðan verulega löng leið að rétta útganginum. Samloka og bjór voru orðin að bjór. Og þá ansi góð bið í öryggishliðinu sem tók að sjálfsögðu sinn tíma, og vel það.

Við rétt náðum vélinni áður en hliðið lokaði, Jón spurði hvort það væri matur um borð („food“), stúlkan í afgreiðslunni sagði „Yes, it is full“, hún hafði sem sagt misskilið, við spurðum aftur og fengum nú að vita að enginn matur væri í boði um borð í vélinni. Við Jón fengum fimm mínútur til að hlaupa í næstu sjoppu og kaupa vatn og samlokur. Iðunn og Jóhanna þurftu að hanga á hliðinu til að halda því opnu svo við Jón fengjum að fara um borð.

Fjögurra tíma frekar leiðinlegt flug í þröngum sætum, komin nótt hjá okkur en ég náði lítið að sofna. Þegar það tókst var ég farinn að breyta stillingunni á sjónvarpinu hjá sessunautnum. Ekki viljandi samt. Flugvélin var nefnilega svo snilldarlega hönnuð að stjórnborðið fyrir sjónvarpið var í sætisarminum. Sem þýddi að í hvert sinn sem ég slakaði aðeins á og handleggurinn lagðist á sætisarminn, þá skipti ég um rás hjá konunni sem sat við hliðina á mér!

Í öllu falli, þetta hafðist og við vorum komin upp á hótel um rétt fyrir sex að íslenskum tíma, um ellefu að staðartíma. Við náðum nú samt smá hálf skyndibita og bjór fyrir svefninn.

Las Vegas - lending-1

Verslu og Il Fornaio

Við ákváðum að verslunarflakki væri best af lokið… en hófum samt daginn á rölti niður götuna frá New York New York, Strip, langleiðina að Ceasars Palace, gripum bjór þar og tókum svo leigubíl yfir í North Premium Outlet.

Einhver hefur ákveðið að það borgaði sig ekki að bjóða upp á bjór eða aðra nothæfa drykki í þessu verslunarþorpi, þannig að við styttum viðveruna verulega. Iðunn náði reyndar fjórum pörum af skóm og við hin einhverju smálegu.

Um kvöldið áttum við borð á Il Fornaio, sem er einmitt á New York New York. Við tókum nokkra fordrykki áður en við mættum við í matinn, sem var svo sem allt í lagi en ekkert meira en það.

Eitthvað var úthaldið lítið þannig að við fórum frekar snemma að sofa, við Iðunn reyndar eftir smá rúllettu sem skilaði 80 dollurum.

En mikið svakalega hefur Las Vegas breyst – bæði hótelum og fólki og spilakössum fjölgað.

Okkur Jóni fannst nóg um árið 2008. Þá voru reyndar byggingarkranar á hverju horni, þeir hafa heldur betur verið nýst, því núna voru þær byggingar risnar og hvert risa hótelið við annað á „Stripinu“. Göngubrú yfir flest gatnamót og við ekki lengur að rölta hálfpartinn úti á götu. Gaurarnir með nafnspjöld ungra áhugasamra stúlkna voru farnir og ekki lengur hægt að gægjast út í eyðimörkina á milli húsa.

Las Vegas - 5-1

Sunnudagur

Fengum okkur góðan morgunmat og settumst út við sundlaug með bjór og vindla og sígarettur.

Dagurinn leið svona frekar rólega í bjór og kokteilum og pólskri pylsu.

Um kvöldið fórum við svo á Wing Lei, kínverskan veitingastað á Wynn hótelinu. Þetta var alvöru veitingastaður með fyrsta flokks þjónustu, meira að segja töskurnar þeirra Iðunnar og Jóhönnu fengu sérstaka barnastóla – og hatturinn minn mátti vera með. Minn matur frábær, aðrir mjög sáttir, en kannski ekkert meira en það.

En þetta Wynn hótel. Við Jón höfðum lýst því fjálglega hversu flott Ceasars Palace væri og hvað allt væri yfirdrifið þar. Það er samt eins og gistiheimili fyrir námsmenn í samanburði við Wynn… enda sagði leigubílstjórinn sem ferjaði okkur frá Wynn yfir á Ceasars Palace að gestirnir á CP kæmu með áætlunarflugi á meðan gestirnir á Wynn mættu í eigin vélum. Leigubílstjórinn missti nú reyndar trúverðugleikann þegar leið á ferðina, sagðist ekki hafa stutt Trump en væri orðinn stuðningsmaður hans og fór ansi lauslega með staðreyndir.

Ceasars Palace er reyndar orðið enn flottara og yfirdrifnara en það var, en nær nú samt ekki Wynn… kannski einhvers konar tímanna tákn að margir stafirnir í ljósaskiltinu með nafninu voru bilaðir… á báðum hliðum.

En, aftur var tímamunurinn að trufla og við vorum ekki lengi.

Las Vegas - Ceasars Palace - Iðunn - 3-1

Mánudagur

Dagurinn byrjaði heldur betur vel með frábærum fréttum úr prófkjöri Pírata, Alexandra í þriðja sæti í Reykjavík, Dóra Björt í því fyrsta.

Við Iðunn þurftum auðvitað að prófa póker mót, völdum $80 mót á MGM, mér gekk mjög vel framan af þegar upphæðirnar voru litlar, á meðan Iðunn fékk ekki spil. En svo þegar „blindarnir“ fóru að hækka reyttist þetta fljótlega af mér, sérstaklega eitt vont spil, á meðan Iðunn komst í gang. Iðunn endaði reyndar í 9 sæti, ekki nóg til að fá vinning.

Svo náðum við stuttri stund við sundlaugina og einhverjum bjórum áður en við fórum niður í „gamla bæinn“.

Talsvert önnur stemming þar, meiri götustemming en í nýja hlutanum… fórum á Oak & Ivy barinn í „gámahverfinu“ og fengum stórundarlega og um leið stórskemmtilega Whisky drykki.

Las Vegas - Oak Ivy - 2-1

En þaðan á Andiamo, ítalskan veitingastað sem er númer eitt hjá TripAdvisor í Las Vegas – ég fékk mér nautalund, Jón og Iðunn T-Bone og Jóhanna humar risotto (muni ég rétt). Einhver allra besta steik sem við höfum fengið, Jón kláraði sína, en Iðunn náði ekki hálfri steik.

Því miður gleymdi ég hattinum mínum, enda engir barnastólar fyrir hatta eins og á Wing Lei.

En kvöldið var ekki búið, við kíktum yfir á 107 SkyLounge, bar á 107. hæð í Stratosphere turninum. Turninn snerist og Jón fór fljótlega aftur niður á meðan við fengum Martini Espresso og dáðumst að fáránlegu útsýninu.

Smá mistök í lokin að grípa Macallan, en svo sem eðal drykkur.

Las Vegas - Skylounge - 11-1

myndir