Árshátíð Deloitte í Sitges

Ég var starfsmaður Staka Deloitte þegar ákveðið var að halda árshátíðina í Sitges og búinn að borga fyrir Iðunni, meira að segja ansi hressilega upphæð, þannig að við ákváðum að halda okkar striki og mæta þó tæknilega séð sé ég ekki lengur starfsmaður.

Til Sitges

Við fórum út seinni partinn fimmtudaginn 19. október, rétt náðum að klára síðasta bjórinn á Keflavíkurflugvelli á meðan Bryndís var að byrja á sínum… en hún var einmitt líka að fara út og það líka til Barcelona, en í öðru flugi.

Eitthvað hafði skolast til við að setja birgðir í flugvélina hjá Wow, því þó ég væri með þeim fyrstu sem fékk afgreiðslu af „barnum“ þá var eiginlega allt búið, enginn bjór, ekkert gin, ekkert hvítvín… ég fékk næst síðustu rauðvínsflöskuna. Sama gilti um mat, hann kláraðist fljótt og margir sem fengu ekkert, sem er frekar óheppilegt í flugi sem leggur af stað 17:30 og tekur rúma fjóra tíma.

Ekki veit ég hvort þetta var meðvitað til að reyna að draga úr áfengisneyslu þar sem vélin var full af fólki á leiðinni á árshátíð… hafi það verið hugmyndin, þá var hún jafn vitlaus og bjórbannið hér á árum áður. Sterku drykkirnir voru gripnir og svo hitt og þetta sem keypt hafði verið í tollinum og þegar það var búið keyptu nokkrir farþegarnir (sterkt) áfengi úr tollfrjálsu versluninni. Með einni lítilvægri undantekningu þá voru svo sem engin vandræði á fólki, en ég held að ég hafi aldrei séð aðra eins drykkju í flugvél.

Hvað um það, við lentum rétt undir miðnætti og það tók ekki nema hálftíma að komast upp á hótel – þar sem barinn var opinn. Barinn lokaði hins vegar til þess að gera fljótlega, kannski ekki síst vegna þess að einhver var farinn að henda dóti fram af svölum.

Við pöntuðum okkur osta og skinku og rauðvín upp á herbergi og sátum að til hálf-fimm / fimm.

Flakk á föstudegi

Ég hafði gleymt að pakka kvart-buxum, stuttbuxum, sundskýlum og sandölum þannig að fyrsta verkefni dagsins var að rölta niður í bæ og reyna að bæta úr því, þeas. eftir mjög góðan morgumat, eiginlega alveg fyrsta flokks morgunmat, eiginlega einhvern besta hótel morgunmat sem við höfum fengið.

En þegar kom í bæinn var einhverra hluta vegna var nánast enginn strandfatnaður í boði (fundum reyndar fleiri búðir á sunnudeginum, lengra frá okkur). Ég fann reyndar sundskýlu og eftir smá snarl, eiginlega mjög góðan mat á Dorado, drifum við okkur upp á hótel, héldum að þar væri einhver stemming við sundlaugina í garðinum. En, nei, þar var enginn, enda sundlaugin lokuð og engir bekkir. Og eina ströndin í nágrenninu var nektarströnd… ja, kannski ekki sú eina, en sú sem var næst okkur af þeim sem voru opnar. Þannig að ég hefði getað sleppt því að kaupa sundskýluna.

Við mættum svo í kynningu á Bacardi safninu seinni partinn, ekkert sérstaklega merkilegt, en allt í lagi að læra að gera Mojito „rétt“.

Þaðan röltum við aðeins um áður en við fórum á Mama#5, þar sem við áttum pantað borð. Forréttirnir voru (eins og svo oft) mjög góðir, en ég asnaðist til að panta Guinness Pie í aðalrétt, hélt að þar færi einhver frumleg útgáfa, en þetta reyndist ósköp venjuleg og óspennandi pöbbaútgáfa. Iðunn fékk svo risarækjur, sem voru ágætar, aðeins og mikið steiktar fyrir hennar smekk – og talsvert meira steiktar en á næstu borðum. Já og ekki gleyma undarlegri stemminguni, til dæmis gamlar Carry-On myndir hljóðlaust í bakgrunni…

Sitges - gata - 2

Við hittum svo Jón Bjarna, Fribba, Hilmar og Alla, sem voru nýkomnir í bæinn eftir að hafa keyrt um nærliggjandi sveitir. Við sátum úti á einhverjum „teknó“ staðnum og eftir nokkra bjóra drifum við okkur upp á hótel til að heilsa upp á seinni hópinn, sem var sem sé ný lentur.

Barinn var opinn, en einn barþjónninn fór í fýlu við einn gestanna og lokaði fyrirvaralaust, sagði við hin í biðröðinni, „já, þið getið þakkað honum fyrir að ég lokaði barnum.“

Við létum þetta svo gott heita, þó klukkan væri ekki nema rúmlega þrjú. Eða réttara sagt, ég lét þetta gott heita en Iðunn vildi endilega halda áfram.

Laugardagur

Aftur tókum við morgunmatinn alvarlega og síðan var farið í hádegisbjórsmökkun hjá litlu brugghúsi í nágrenninu. Nokkir afbragðsbjórar, nokkrir stórskrýtnir (sem var nú samt gaman að smakka) og einn algjörlega ódrekkandi – eins og vera ber.

Sitges - Sitgetana - 1

Við nenntum ekki niður í bæ eftir þetta, sátum aðeins að sumbla bjór með Jórunni & Tóta í garðinum, röltum svo út í búð til að kaupa bjór til að eiga ef barinn skyldi aftur loka snemma og tókum því rólega fram að árshátíð… Jón kíkti reyndar til okkar í for- fordrykk.

Árshátíðin byrjaði 18:00 með fordrykk og var einstaklega flott og vel uppsett – frábærir forréttir, allt í lagi aðalréttur (ég var þó heppnari en Iðunn) og fínn eftirréttur. Eitthvað þurfti ég þó að taka hlé frá stemmingunni, flestir kunnu vel að meta tónlistina og meira að segja Iðunn var mjög ánægð – en fyrir minn smekk var nú eiginlega verið skrapa botninn af tónlistarsögu síðustu áratuga… og það í einhvers konar tveggja manna karaókí útgáfu – í öllu falli, flestir skemmtu sér vel.

Einhverjir ákváðu að fara í bæinn eftir miðnætti en við nenntum ekki. Aftur lokaði svo barinn fyrirvaralaust um nóttina, við settumst í anddyri hótelsins með Einari Ragnari og nokkrum (fyrrum) Talenta starfsmönnum (Halldóra, Sigfríður og Unnur ef ég man rétt) – og nú komu bjórkaup dagsins sér vel. Hulda & Rúnar buðu svo upp á herbergi og Halldóra lét nægja að mála herbergið þeirra rautt (með rauðvíni), við þurftum að mála eitthvað rautt fyrst við fórum ekki í bæinn.

Sunnudagur

Enn einn alvöru morgunmaturinn og „tékkað – út“ um hádegi. Fórum á smá rölt, Iðunn keypti fullt af skóm og síðan hittum við Jón, Rúnar, Bjössa, Sigfús og fleiri á íþróttabar við ströndina. Við hittum reyndar Önnu Birgittu & Arnlaug á íþróttabarnum, en þau voru rétt að mæta til Sitges. En dagurinn fór svona í bjórdrykkju og fótbolta, við horfðum á restina af „Ipswich – Norwich“ og svo „Everton – Arsenal“… seinni leikurinn var nokkuð skemmtilegur, Arsenal á það til að spila stór skemmtilegan fótbolta – mótspyrnan var reyndar ekki mikil og Gylfi hefði alveg mátt skora fyrst Everton var að skora á annað borð.

Við gerðum smá hlé, fengum okkur tapas á mjög góðum stað sem var einhvers konar blanda af tapas og sushi stað.

Aftur að horfa á fótbolta, í þetta sinn létum við nægja á horfa á seinni hálfleik „Tottenham – Liverpool“ – með öðru auganu og spjölluðum við nokkra gesti undir leiknum, aðallega Norðmenn.

Þetta var síðasti leikur dagsins og komið að kvöldmat. Hluti hópsins fór á Mama#5 en hinir á stað við hliðina, La Cocina, reyndar eftir fordrykk á VivinWine.

Við vorum orðin frekar sein, þannig að við pöntuðum strax en pöntunin gleymdist og þegar á reyndi var aðalrétturinn sem ég hafði valið, ekki í boði, þannig að við létum forréttina duga. Kannski eins heppilegt því þegar við komum út var engan leigubíl og engan Uber að fá, þannig að við drifum okkur gangandi upp á hótel og rétt svo náðum rútunni upp á flugvöll.

Ferðin gekk svo sem áfallalaust eftir þetta, en við vorum ekki komin heim fyrr en um hálf sex.