Sigur í Postuladeildinni!

Fyrst ekkert varð af vinnufundum síðasta mánudagskvöld… þannig að þó heilsan væri ekki góð þá var frábært að ná lokakvöldi postulaboltans. Ég var með lítið forskot á Sævar en gaf mér svo sem ekki mikla möguleika, þreyttur og með strengi og eiginlega hálfaumur, kannski bylta í „landsleiknum“ við Rússana í Tallinn hafi nú ekki hjálpað. En það var ekki hægt að sleppa síðasta kvöldinu. Jafnvel þó ég hefði ekki mætt á venjulegu kvöldi, þá var hvorki hægt að horfa á aðgerðalaus á meðan Sævar hirti titilinn (einu sinni enn) og heldur ekki hægt að fá meðaltal og vinna án þess að spila.

En kvöld var sérstakt, eftir smá upphitun var ég klár í leik, ég var með Gústa, Magga og Tomma í liði og þrátt fyrir að tapa fyrsta leiknum unnum við fimm og töpuðum einum í viðbót. Sævars lið vann okkur einu sinni og þriðja liðið í öllum tilfellum.

Í síðasta leiknum vorum við að spila við lið Sævars. Okkur var tilkynnt af bekknum að mitt lið þyrfti að vinna til að ég næði titlinum, við vorum meira með boltann en gekk illa að skapa góð færi, Sævar og félagar sköpuðu sér svo góð færi en náðu ekki að skora. Undir blálokin náðum við boltanum í vörninni, ég (held ég) kom boltanum á Tomma sem átti eitraða sendingu á Magga sem afgreiddi boltann í netið. Síðast spyrna leiksins, síðasta spyrna kvöldsins og síðasta spyrna tímabilsins. Og tryggði mér titilinn.

Reyndar kom í ljós að „bekkurinn“ hafði reiknað vitlaust (eða ekki lesið ein úrslitin rétt), mér hefði dugað jafntefli.. það hefði óneitanlega verið fúlt að tapa leiknum við að rembast við að skora og fá á sig skyndisókn og tapa um leið titlinum.

En… þetta hafðist, annar postulatitillinn frá upphafi.

mark-2017-04-03